Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hy saçı sünbül, yüzü lalə, gözü ahubərə,Boldu sənsiz nıziganm tirevü, bəxtim qərə.
VerirGələndə ustad kalamı,Köhnə yaram qan verir;
BilirəmMillətə hər nə yazırsansa, rəvadır, bilirəm,Ay Baba, yazdığın hər dərdə dəvadır, bilirəm.
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
IIIDeyilməyə görə usta Ağabala Əli-Əsgər ağa ilə siğə qardaş imiş və Ağa Ustanın xətrini belə istəyirmiş ki, onu özü ilə cənnətə aparmağı da və’d etmiş imiş. Bir gün axşam çağı usta Ağabala evə gələndə arvadına dedi: Ə, bilirsən nə var?(Usta Ağabala arvadını adı ilə çağırmağa utanardı. Həmçinin arvad da ona «Ağabala» deməyə utanardı. Onun üçün bir-birini «Ə!» deyib çağırardılar. Birdən gördün quzu mələşən kibi səs gəldi, onda bilirdin ki, usta ilə arvadı söhbətə məşğuldurlar).
Ulduzlara doğruDəsti-təsxirində tutmuşkən bəşər dünyaları,Yerləri, mə'dənləri, heyrətfəza dəryaları,
Стихотворение 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
BəlkəBu şerə Polad Bülbüloğlu*mahnı bəstələmişdir.*
Əvvəlinci məclisДЕЙСТВИЕ ПЕРВОЕ(Сцена происходит неподалеку кочевья, под большим деревом, в светлую ночь. Сафар-Бек, одетый и вооруженный, сидит на камне; Гейдар-Бек, также одетый и вооруженный, с печальным видом стоит перед ним).
Üçüncü pərdəЗал в тифлисском доме. Мебель и ковры в грузинском стиле. В центре стены дверь с полураспахпутой шелковой портьерой. За нею видна гостиная, полная гостей. Слышны звуки «шура», исполняемого на кеманче. Февральская ночь. Полупьяный Шакро выходит из гостиной в зал. Из другой двери появляется опечаленная Марго с пустым подносом в руках.Шакро Печаль свою ты носишь, словно шаль.
YarlınqaçAla gözlü, qumral saçlı, altı-yeddi yaşında,İçin-için ağlayırdı bir qız soqat başında.
Зохре и Манучехр, глава 1صبح نتابیده هنوز آفتابوانشده دیدۀ نرگس ز خواب
OlaydımÖmür keçir, gün keçir,Saçlarına düşür dən.
Газель 118ای آفتاب هالهای از روی ماه تومه بر لب افق لبهای از کلاه تو
KilidSən məni hamıya qısqandın, yetər.Nədir bu şübhələr, bu üzüntülər?
Ana və balaƏliylə təkərli yüyürük tutanGənc ana mənimlə gəldi üz-üzə.
Yoldaş KoroğluƏsər doqquz şəkildəƏşxas
Hali-dilimni bəndədən ol yarə söylənizHali-dilimni bəndədən ol yarə söyləniz,Hicr oxu bağrımı necə bir yarə, söyləniz.
Mənim çağlayanımO gündən bəridir dəyişmiş rəngin,Dəyişmiş büsbütün rəngin, ahəngin.
Füzulinin bir qəzəlini tərbiDərdə düşdüm əsərindən sitəmi-hicranın,Çarədən ötrü dolaşdım nərəsin dünyanın.
On altıncı şəkilVanya yüzbaşının evinin yaşıl tənəklər arasında görünən eyvanı. Vanya libasını dəyişib, özünü azərbaycanlı kəndli şəklinə salıb. Güzgü qabağında dayanaraq, üzünə qoyduğu uzun saqqalı düzəldir. Arvadı Haykanuş daxil olur.*Vanya** (*gözünü güzgüdən çəkməyərək*)
Yar……………………………………………………………………
Ana dilimQalxıb Şahdağına söz istəyirəm,Çatsın hay-harayım dinləyənlərə.
Mən kədər mülkündə şahamMən kədər mülkündə şaham,Taxtı, tacı neylərəm?
Dördüncü şəkilÇar ordusunun qarovul xətti. Dumanlı gecə... İvan, Dmitri, Fyodor.*Dmitri** (*kimi isə görərək*)
Bircə yerSilindi gözlərimin aynasından surətin,Çəkildi xəyalımın səmasından həsrətin,
MənÖvladi-Məhəmməd, nəsli-əladanAlmışam qeybdən bir nişanı mən.
Bu dərdi dağlar götürərBu dərdi dağlar götürər, gedək dağlara,Bu ahı dağlar itirər, gedək dağlara…
Kağızlar aləmiBu idarə şəhərin kənar bir yerində, görkəmsiz bir binada idi. Pəncərələri dar döngəyə baxırdı. Qapısı sısqa ağacları olan kölgəli, rütubətli bağçaya açılırdı. Qapımn başında paslı və bozarmış bir lövhə vardı.Saat doqquza qədər idarə suyu sovulmuş dəyirman kimi səssiz, hərəkətsiz olurdu. Stullar yorğun öküz kimi durardı. Mürəkkəb qabları uyuyar, qələmlər dincələrdi. Paltar asqısı üşüyər, qalın və xəzli paltoların intizarını çəkərdi.
Dağılmış dünyamda dünyam var...“Anam Təbriz mənə gəhvarədə söyləyərdi, yavrum, bil,*Sənin qalmış o tayda xallı, telli bir xalan vardır.*