Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Akademik, memar Mikayıl Hüseynova*ithaf edirəm*
Ol pəripeykər mənə yar olmadı, heyf oldu heyfOl pəripeykər mənə yar olmadı, heyf oldu heyf,Aldı könlümü vəfadar olmadı, heyf oldu heyf,
Fikrət Əmirovun xatirəsinəSən sənət zirvəsiniFəth eləyən qartaldın.
Mən bir heykəl istəyirəmMən bir heykəl istəyirəm xalis qızıldan,Himalayın zirvəsində göyə ucalsın.
Mən anayamOğul deyib mən sinəmi dağlaram,Ağ başıma qara yaylıq bağlaram,
Səsim səsinə öyrəşib...Sənsiz məndə dözüm yoxdur,Səndən özgə kəsim yoxdur,
Газель 782از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما
Рубаи 88ای صید شده مرغ دلم در دامتمن عاشق آن دو لعل میگون فامت
Газель 25دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترابا وجود لطف یار دل ستم باشد ترا
Газель 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
ZülmBu zülm doğrudan da, nə yerə sığışar, nə göyə.Əhvalat belədir:
Dünyâda er varlığı dildâr imişDünyâda er varlığı dildâr imişAyş u işret revnakı dîdâr imiş
Шараф-наме, глава 17بیا ساقی از می مرا مست کنچو می در دهی نُقل بر دست کن
Bahar çiçəkləriSəd şükr bahar oldu, ötüb fəsli zimistan,Şuralar ilə ziynət alır səhni-gülüstan.
Газель 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Газель 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Töhfeyi-Sami, bölmə 222از آدمی زاده های یزد است وجوانی پاکیزه رای و متقی، با وجود آنک علم حساب را نیکو میداند از غایت سلامت نفس اصلا در مهمات دیوانی دخل نکرده و باندک زراعتی که دارد اوقات میگذراند و گاهی بشعر مشغولی مینماید بیانی تخلص میکند این رباعی از اوست:ز اندازه برون بی سر و سامانی من
Рубаи 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
Bir də görsəm, göz açıb, gər ol güli-rəna yüzünBir də görsəm, göz açıb, gər ol güli-rəna yüzün,Görmək istərsəm, gözüm çıxsın əgər dünya yüzün.
Allahım!..Tankla mərmiylə, topla doğrandı,Parçalandı silahsız insanlar!
Касыда 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Hardadır?Öyrənin, ey durnalar, təbrizli yarım hardadır,Ellərin istəklisi, gülüzlü yarım hardadır?
Sənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdirSənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdir,Bu hüsn səndə ikən ən böyük səadətdir.
Unudulmuş parçalarBağrımı qan eyləmiş ay üzlü bir gül yanaq,Mən ölməsəm, vüsalı nəsibim olmayacaq.
Рубайят, 185در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Рубаи 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Газель 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Bakılılar deyirlər ki, ("Şamaxlılar kimi işsiz, kifayəsiz deyiliz")Шемахинцам, бездельникам, станем ли мы подражать,И властям телеграммами станем ли мы досаждать?
Рубаи 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Kimya tələsirYay səhərinin xəfif, sərin küləyi tük süpürgə kimi, həyətə çəkilirdi. Balkonun qabağında yatışanlar şirin yuxuda idi.Sol tərəfdəki ağ, bəzəkli uşaq çarpayısının toru cırıldadı, üstündəki liftik adyal tərpəndi, səkkizyaşlı Kimya dik qalxıb oturdu. Əvvəlcə üzünə tökülən saçlarını kənar elədi, gözlərini silib həyətə, işıqlanan üfüqə baxdı, sonra yerindən sıçrayıb anasını oyatdı.