Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
"Dibaçeyi-namə nami-Mə'bud,Qəyyumü qədimü həyyü mövcud.
NainsaflıqMəhərrəm yetişdi. Şaxseylər gediləcək, başlar yarılacaq, şərbətlər içiləcək, məşəllər yanacaq.Bunlar hamısı öz qaydası ilə. Lakin bircə şey var ki, mənim xoşuma gəlmir və heç bir insaf əhlinin xoşuna gərək gəlməsin.
Ehl-i dil leblerüne cân didilerEhl-i dil leblerüne cân didilerDahi nâzük durur yacan didiler
Газель 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست
Gəl, ey dilbər, məni gör kim, necə xoş yanaram sənsizGəl, ey dilbər, məni gör kim, necə xoş yanaram sənsiz,Odundan acı hicranın su oldum, axaram sənsiz.
Töhfeyi-Sami, bölmə 345از شیخ زاده های ری است و از فضایل بهره ی تمام دارد و در شعر و معما قصاید و غزل خوب بسیار دارد این مطلع زاده ی طبع اوست :از بسکه رفته ام بر دلدار خویشتن
Gər etsə təbib dərdi-pinhanə əlacGər etsə təbib dərdi-pinhanə əlac,Hər dəmdə gözümdən tökülən qanə əlac,
ƏlindədirHər qadının gözəlliyi könlündədir, dilindədir,Hər kişinin mutluluğu bir gözəlin əlindədir.
Bəxtiyar aşiq odur ki, onu cananı sevirBəxtiyar aşiq odur ki, onu cananı sevir,Binəva bülbülünü, öz güli-xəndanı sevir.
Газель 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Касыда 103صحن ارم ندیدی در باغ شاه بنگرحصن حرم ندیدی بر قصر شاه بگذر
Газель 117پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
Bu, Məcnunun me'raci-fəzailidir və bəyani-mərtəbeyi-hüsni-xəsailidirŞahənşəhi-mülki-möhnətü dərd,Yə'ni Məcnuni-dərdpərvənd
CavabımızMərvdən 558 və Teymurxan-Şuradan130 nömrəli oxucularımıza
Cigerüm kanı su vü yaşum hûnCigerüm kanı su vü yaşum hûnİkisinden dahi ahar ceyhûn
Газель 65چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست
Güli-tərdən gülicək, arizinə ma tökülürGüli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür,Bağa gir, gör ki, necə laleyi-həmra tökülür.
Töhfeyi-Sami, bölmə 348در اوایل حال به شیراز رفته مدتها در آنجا باکتساب فضایل مشغول بود، چون بعضی اوقات خود را در آنجا صرف استفاده ی طب نموده بود بنابراین طبیب مقرر شده اکنون صفحات ابدان مردم را مشق خود ساخته، این مطلع از اوست :ای دل روش عشق ز پروانه بیاموز
Ey olan hadiyi-ərbabi-zələalət HadiEy olan hadiyi-ərbabi-zələalət Hadi,Ey Müzəllini edən həqqə hidayət Hadi,
Çağlaya bilməzİlhamı olmayan ruha yasaqdır,Sənət vadisində çağlaya bilməz.
Ey könül, sən sevdiyin ol nazlı afət özgədirEy könül, sən sevdiyin ol nazlı afət özgədir,Bülbüli-şeydayə gülzari-lətafət özgədir!
Газель 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Касыда 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Газель 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Рубаи 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
İmaləƏrz olsun ki, müsəlman mətbuatı, şükür Allaha, ilbəil tərəqqi tapmaqdadır və axır vaxtlarda bizim də içimizdə bəzi qələm sahibləri tapılır ki, qeyri millətlərin yazıçılarından geri qalmırlar. Bunlar hamısı çox gözəl, amma bir eybi buradadır ki, bir para yerlərdə yazıçılarımızın və müxbirlərimizin bəzisi şərab içmək və keflənmək dərdinə giriftardırlar, o dərəcədə ki, iki-üç butulka çaxır və bir butulka araq içməyincə ələ qələm götürmək istəmirlər və götürəndə də iki kəlmə sözü bir-birinə yapışdıra bilmirlər.Söz yox, heyifsilənməli və bəlkə dərd etməli bir həqiqətdir; amma necə ki, xudavəndi-aləm hər dərdi yaradanda bir dərman yaradıb, keflənməyin də müalicəsi var və Molla Nəsrəddin arzu edir ki, məst olmağı adət edən müxbirlərimiz və xüsusən rus qəzetlərinə rusca məqalə yazan cavanlarımız nəsihətimizi qəbul edib, şərabxanalara yol döyməkdən geri çəkilə idilər və öz şərəflərini itirməyə idilər.
Elüme sun tolu câm-ı revâkıElüme sun tolu câm-ı revâkıKi tolu virse yigdür sâkî sâkı
Газель 66چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست
Könlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşamKönlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşam,Olmuşam şol maha qurban, yüz dilü can bulmuşam.
Töhfeyi-Sami, bölmə 351از داراب جرد است و از جمله اغنیای آنجاست آخر بواسطه شومی حال ریاضت بسیار کشیده پایمال حوادث شد از آن ولایت شاعری بهتر از او پیدا نشده، این مطلع از اوست :یا رب بسوز سینه رندان که آه ما