Aşıq Alı: Kədərli
Qəriblikdə gəzdim diyarbadiyar,Əzəl-əvvəl İrəvanı görmüşəm.
Kor Aşıq AlıÇəkmə xəcaləti, unutma arı,Saxla bu sinədə ar, Aşıq Alı.
QaldıCanım cida düşdü, gedir vətəndən,Məkanım, məskənim, virana qaldı.
MənəmƏsli-Kərəm çoxlarına misaldı,Əyyub tək sinəsi yaralı mənəm.
MəniCəsədi möhnətdə nara qalandım,Yandırıb döndərər küllərə məni.
MənimDost-həmdəmim yetən kimi vətənə,Gör bir gözləyirmi yolum yar mənim?
OlduKöçübdü sultanım, sərdarım, xanım,Qəlbim qəm evində pərişan oldu.
Oldu getdiAy həzarat, gəlin sizə söyləyim,Axdı eynim yaşı çay oldu getdi.
OlmuşamDörd yanımda dövrə vuran gözəllər,Ağlımı itirib zayıl olmuşam.
TaparHərfi tənəlisə, kəlam nəqabilDərk edən qəlbinin yarasın tapar.
Tərk eləƏbru çəkmə bədirlənmiş ayə sən,Qəm yaradan o yaşmağı tərk elə.
VətənimdəKönül tələb edir, ürək atlanır,Gəşt eylə, dünyanı gəz vətənimdə.
YandıQəza qərq eylədi yanar odlara,Elimin sərvinaz sonası yandı.
Yavaş-yavaşMöhnəti-zəmanə, fani dünyada,Yol tutub dağlara gəl yavaş-yavaş.
YetişdiBu dünyada heç şad olub gülmədim,Hər vaxt işim ahu-zara yetişdi.
Ay üzə-üzəHicranım, möhnətim, dərd ilə qəmimAz qalıb canımı ay üzə, üzə.
Başa-başDost odur ki, öz dostunnan dost ola,Düşməninnən düşmən ola başa-baş.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.