Qəzəl 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3708

Bizim bu ağzımızı ol dodağı lalə tutar,Necə ki, ağzını məstin fəqət piyalə tutar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3715

چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3718

جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3719

چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 372

O güləndam ki, onun çəkmişəm hər gün əzabın,Olmaram razı çəkə özgələr indi gülabın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3720

طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3722

درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3725

که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3734

دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3738

چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3739

گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3745

Sübh çağı mey kuzədə dalğalanıb gəldi dilə,Sanki bülbüldü, səhər vaxtı qoşur nəğmə gülə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3746

به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3750

سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3751

فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3752

درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3754

عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.