Təbiət və bahar
ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3708Bizim bu ağzımızı ol dodağı lalə tutar,Necə ki, ağzını məstin fəqət piyalə tutar.
Qəzəl 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Qəzəl 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Qəzəl 3718جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد
Qəzəl 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد
Qəzəl 372O güləndam ki, onun çəkmişəm hər gün əzabın,Olmaram razı çəkə özgələr indi gülabın.
Qəzəl 3720طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟
Qəzəl 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Qəzəl 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد
Qəzəl 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Qəzəl 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
Qəzəl 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Qəzəl 3734دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد
Qəzəl 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
Qəzəl 3745Sübh çağı mey kuzədə dalğalanıb gəldi dilə,Sanki bülbüldü, səhər vaxtı qoşur nəğmə gülə.
Qəzəl 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد
Qəzəl 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
Qəzəl 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد
Qəzəl 3752درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد
Qəzəl 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد
Qəzəl 3754عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.