Qəzəl 3759

ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 376

به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3761

خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3762

Üzündəki ol niqab hüsnünə verməz zərər,Günəş səni görəndə puçur-puçur tər tökər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3763

مرا به زخم زبان روزگار می‌گذردمدار آبله من به خار می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3764

Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3765

ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3766

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 377

چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3771

حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3772

سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3774

دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3775

رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3778

نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3780

نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3781

علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3783

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3786

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3789

دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 379

چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.