Təbiət və bahar
کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Qəzəl 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Qəzəl 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Qəzəl 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Qəzəl 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست
Qəzəl 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Qəzəl 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
Qəzəl 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Qəzəl 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست
Qəzəl 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست
Qəzəl 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Qəzəl 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Qəzəl 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Qəzəl 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست
Qəzəl 978از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترستجای این گلهای خوشبو در گریبان خوشترست
Qəzəl 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
Qəzəl 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Qəzəl 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
Qəzəl 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
Qəzəl 992حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست
Qəzəl 996نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.