Təbiət və bahar
ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها
Qəzəl 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Qəzəl 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را
Qəzəl 809استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را
Qəzəl 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Qəzəl 815گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را
Qəzəl 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Qəzəl 818بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما
Qəzəl 819Mey dolu camda mənim sanki hübabdır ürəyim,Dərbədər insan üçün odlu şərabdır ürəyim.
Qəzəl 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما
Qəzəl 826کم نیست جگرداری پیران ز جوانهاکار دم شمشیر کند پشت کمانها
Qəzəl 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Qəzəl 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Qəzəl 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Qəzəl 835Qorxu alarmı, söylə, qəlbi qəvi olanı?Bülbül məst oldu bağda, itirdi aşiyanı.
Qəzəl 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Qəzəl 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Qəzəl 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Qəzəl 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها
Qəzəl 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Qəzəl 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Qəzəl 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.