Təbiət və bahar
چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای
Qəzəl 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Qəzəl 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Qəzəl 6912ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Qəzəl 6922حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی
Qəzəl 6926صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی
Qəzəl 6927ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Qəzəl 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Qəzəl 6933بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی
Qəzəl 6935دایم ستیزه با دلافگار میکنیبا لشکر شکسته چه پیکار میکنی؟
Qəzəl 6939تسکین دل به زلف پریشان چه میکنی؟این شعله را خموش به دامان چه میکنی؟
Qəzəl 6943ای بیخبر ز خود به تماشا چه میروی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه میروی؟
Qəzəl 6945تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی
Qəzəl 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی
Qəzəl 6952محراب نظرهاست کمانی که تو داریشیرازه دلهاست میانی که تو داری
Qəzəl 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری
Qəzəl 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟ای زنگ به این آینه پاک چه داری؟
Qəzəl 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگیکوه الم از دامن صحرای تو سنگی
Qəzəl 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی
Qəzəl 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی
Qəzəl 6964زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.