Qəzəl 6905

چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6908

آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 691

در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6922

حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6926

صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6927

ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 693

قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6933

بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6935

دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنیبا لشکر شکسته چه پیکار می‌کنی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6939

تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟این شعله را خموش به دامان چه می‌کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6943

ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه می‌روی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6945

تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6948

یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6952

محراب نظرهاست کمانی که تو داریشیرازه دلهاست میانی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6953

خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6954

با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟ای زنگ به این آینه پاک چه داری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6956

ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگیکوه الم از دامن صحرای تو سنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6957

حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6962

ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6964

زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.