Təbiət və bahar
مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Qəzəl 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Qəzəl 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Qəzəl 57شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Qəzəl 58تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Qəzəl 60دوش در خواب من آن لالهعذار آمده بودشاهد عشق و شبابم به کنار آمده بود
Qəzəl 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Qəzəl 64تا دهن بستهام از نوشلبان میبرم آزارمن اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار
Qəzəl 65دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز
Qəzəl 66فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزخبر از کوی تو میآوردم باد هنوز
Qəzəl 67شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز میزند تبریز
Qəzəl 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Qəzəl 69قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرسکس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس
Qəzəl 70آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Qəzəl 72به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاککه من چو لاله به داغ تو خفتهام در خاک
Qəzəl 78نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم
Qəzəl 81شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم
Qəzəl 84دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
Qəzəl 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Qəzəl 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Qəzəl 87اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم
Qəzəl 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Qəzəl 89به مرگ چاره نجستم که در جهان مانمبه عشق زنده شدم تا که جاودان مانم
Qəzəl 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.