Təbiət və bahar
از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Qəzəl 147به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Qəzəl 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Qəzəl 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Qəzəl 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
Qəzəl 182هر کجا مستان به آن سرو روان برخوردهایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخوردهایم
Qəzəl 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Qəzəl 189آن شب که با خیال لبت غنچه خفتهامصبح از نسیم زلف تو گل گل شکفتهام
Qəzəl 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Qəzəl 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Qəzəl 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Qəzəl 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Qəzəl 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 219ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوشنما در بر کبر و ناز تو
Qəzəl 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Qəzəl 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Qəzəl 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Qəzəl 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Qəzəl 251گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی
Rübai 10مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.