Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd
Qəzəl 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Gəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm bizGəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm biz,Bir nəğmə gətür ortaya bülbül görəlüm biz.
Qəzəl 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Nazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsənNazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsən,Canımızsan, canımızsan, bilirəm cananəsən.
Qəzəl 3185نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟
Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqunNigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun,Ki, her dem leblerim içün dökilür qanı üşşâqun.
Qəzəl 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərvizSaqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz,Mütrib, yenə düz nəğmeyi-tərəbəngiz.
Qəzəl 3195غم عالم به دل از دیده خونبار میآیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار میآید
Neler gördüm ne şerh idem nigârun yüzi alındanNeler gördüm ne şerh idem nigârun yüzi alındanSini bilmeyen anlamaz yemînini şimâlinden
Qəzəl 3196دل از مژگان خوابآلود در زنهار میآیدبلای جان بود تیغی که لنگردار میآید
Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîDilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîBen yüzüni göreli hod dilberiyeni dilberî
Qəzəl 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Döker gözüm yaşın seylâb her demDöker gözüm yaşın seylâb her demKılur yir yüzini sîr-âb her dem
Qəzəl 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد
Katı gele lebün cevher dir isemKatı gele lebün cevher dir isemMükerrerdür eğer şekker dir isem
Qəzəl 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Görmek ağızı noktasın nûr-ı basar degül midürGörmek ağızı noktasın nûr-ı basar degül midürYanağını ay anlamah hüsn-i nazar degül midür
Qəzəl 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟
Bu gün yine senden sana feryâd idiseremBu gün yine senden sana feryâd idiseremBî-dâdunı arz eyleyüben dâd idiserem
Qəzəl 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد
Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdResm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdOldı demi ki irüre vuslat-ı mevcûd
Qəzəl 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Leblerinün esrükligi gözümde degül miLeblerinün esrükligi gözümde degül miIşkı çiçeği bitdi bu yüzümde degül mi
Qəzəl 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Bu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu yine ne şîvedür bir yini âyîn ile
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Niçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kılaNiçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kılaNiçe bir şol ince bilün bu tenümi kıl kıla
Qəzəl 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد