Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Qəzəl 242Qəmi-hicrində mənə vermədi üz bir elə halKi, görünsün, eşidilsin, eləsin dərk xəyal.
Şerh idimeye lebüni dilüm ola lâlŞerh idimeye lebüni dilüm ola lâlGözlerümün yaşı anun içün ola al
Qəzəl 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
Qəzəl 127چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول
Ey könül, dünya evində istəmə abadlıqEy könül, dünya evində istəmə abadlıqKim, anun bunyadıdur əslində bibünyadlığ.
İstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedəİstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedə,Günümü hicrdə zülfü tək edib qarə gedə.
Qəzəl 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Qəzəl 245Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil,Böylə bir sevdayə heç kəs dözməyə qadir deyil.
Işkı delü gönülüme salu degül miIşkı delü gönülüme salu degül miCân u gönül ışkıyile delü degül mi
Qəzəl 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Qəzəl 157نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان
Ey gözün zaği-siyahü zülfi-mişkinün duzağEy gözün zaği-siyahü zülfi-mişkinün duzağ,Danə xalın içün düşmiş duzağuna duz ağ.
Dün dolandım başına, söylədi pərvanədi buDün dolandım başına, söylədi pərvanədi bu,Zülfün aldım əlimə, güldü ki, divanədi bu.
Qəzəl 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Qəzəl 255Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Şâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdurŞâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdurLa'l-i lebünün kanı dahi câna şifâdur
Qəzəl 344بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
Qəzəl 163در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
Yüzüm bir naristan hicrindən saraldı heyva təkYüzüm bir naristan hicrindən saraldı heyva tək,Dodağın dişlərəm billah, əlimə girsə alma tək.
Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idiSənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi,Təni-zarımda təvan, cismdə canım yox idi.
Qəzəl 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Qəzəl 259Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan,Sinəmə basdın kamanı, qibtədən odlandı can.
Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınÇü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınMisâl eyledi diyesin ana firdevs-i a'lâsın
Qəzəl 347از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید
Qəzəl 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Ey ğəmündən dağlu könlüm ləhzə-ləhzə çakrəkEy ğəmündən dağlu könlüm ləhzə-ləhzə çakrək,Gözlərüm xuni-cigərdən dəmbədəm nəmnakrək.
Rəhm etmədi əhvalıma yarım, belə keçdiRəhm etmədi əhvalıma yarım, belə keçdi,Bir baxmadı ol nazlı nigarım, belə keçdi.
Qəzəl 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Qəzəl 260Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər,Yararaq qəbrimi çeşmə kimi hər yanə gedər.