Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Elə ki, gecənin saçı darandı,Günəş pərvanətək göylərdə yandı.
Qəzəl 102هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمیست جدا هر سر مویم
YaşadımÖz ömrümü şum elədi öz əlim,Yazında gül, payızında xəzəlim.
Təraneyi-əsilanəNə soxulmusan arayə, a başı bəlalı fə’lə?!Na xəyal ilə olubsan belə iddialı, fə’lə?!
Azərbaycan balasıŞair Nizaminin gözəl vətəni,Qoynunda bəsləyib böyütdü səni.
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
Əcəl gəlincə sən gəldinTəzə ili tək keçirdim,yuxuma gecə sən gəldin.
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
İlandan ilanaDağılıb ölkə tamam, düşdü talandan-talana,Yanıb ağzımda dilim, bişdi yalandan-yalana.
Gəldi bir yaxşı süvarGəldi bir yaxşı süvar,Gir bağa yaxşı suvar:
Kənzül-həqayiq, fəsil 7چو دانستی عماد دین صلوه استاز آن پس در پیش آتو الزکوه است
DolandıHəbibimdi, təbibimdi Bəsdi yar,Uydu könlüm o dildara dolandı.
BiləAbbasdan Heydərə şikayətim var,Göyüş təsdiq edə, hər mahal bilə.
MənimAy ağalar, nə bəlalı qul oldum,Tapılmır dərdimə dəvalar mənim.
SözSöz ki ucuzlaşıb dəyərdən düşürElə bil bir igid yəhərdən düşür.
Meh tək saraldı ğəmdən çöhreyi-zərdim mənimMeh tək saraldı ğəmdən çöhreyi-zərdim mənim,Qalğalı səndin cüda mahi-cəhangərdim mənim.
VətənEy çeşmimin önündə mücəssəm, vətən, vətən!Qəlbim kimi ələmlərə həmdəm, vətən, vətən!
Şeir 2ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتندل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن
Ərəbcə şeir 1ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
VəfaMən yollar ayrıcında səni gözləyən zaman,bəlkə indi qan gedir sənin təzə yarandan.
Arzuyi-dilOlmarızmı həqqi-insaniyyədən biz zövqyab?Yoxsa dünyada nəsibi-millət olmuşdur əzab?
AxşamlarÖlkənizdə varsa sizin bir qərib,Baxın gözlərində nə var axşamlar!
Məsnəvi 27حاجیان رَخت چو از مکه برندمدّتی در عقب سر نِگَرَند
BaxışlarBaxış var ki, can yandırır,Odu, atəşi andırır.
Gözüm aydınGözüm aydın, görürəm sevgili qardaşlarımıBasmışam bağrıma öz doğma qarındaşlarımı
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
“Təcili yardım” kimiŞəhər tünlük, ləpələnir insan dənizi,Axşam-səhər işdən gəlir, işə gedirik.
Bir sözSözünü bir söyləyəninSözünü edər sağ bir söz.
OlaFələk, sənlə vuruşmağa bir qabil meydan ola,Tut əlimi, fürsət sənin, kaş belə ehsan ola.
HacıSəfər yoldaşımız, ustad Jurnalistimiz Hacı Hacıyevə*Qaraqabaq, acıdil