Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Görməmişlər pul görəndə sevinər,Ağıl gedər, elə bil ki, məst olar.
Mənə bir şuxü şirin dilrüba bir pirəhən tikmişMənə bir şuxü şirin dilrüba bir pirəhən tikmiş,Sanasan nəqşi-qüdrətdir əcəb türfə həsən tikmiş.
Mana mehri ermədi sən məhliqanın, neyləyimMana mehri ermədi sən məhliqanın, neyləyim,Axın olmadı bu cövrü cəfanın, neyləyim.
Ağrın alımAy qaraqaş, ay yaşılbaş,Qarşıda süz, ağrın alım;
ÇəkməsinHər cəfənglər saz götürüb, söz deyib,Şairlik ismini sana çəkməsin.
Mirzə Həsən VəzirovaƏla, ey həmdəmi-kəmlütfü kəmülfət, xudahafiz,Ğəmin həmrahi-candır, canə yüz minnət, xudahafiz.
Ey yazıqTa ki sən oldun əsiri vəzi-yarın, ey yazıq,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey yazıq!
Könlümün hər dəm girər ol mahsima qoynunaKönlümün hər dəm girər ol mahsima qoynuna,Yeridür gər girsə Xurşidnin Məsiha qoynuna.
Qəzəl: Şikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindənŞikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindən,Bəlaya uğradı miskin nigar dərdindən
Eşq camından içən kimsə huşyar olmazEşq camından içən kimsə huşyar olmaz,Nə bu dünyadə, qiyamətdə də bidar olmaz.
Qəzəl 3321Çəkilib bir yana nərgiz də baxar gözlərinə,Gəldi gül fəsli, çələng qoy başına taç yerinə.
Qəsidə 181Eşq zərif dürrdür, qəlb onun ümmanı,Qəlb əcəmi bir gözəl, eşq onun dastanı.
Qəzəl 402Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən,Sən mənim qəlbimdəsən, olsan əgər qafil də sən.
Cami-Cəm, fəsil 112Nəfsin qüvvətinin məqamları var,Kəramət, möcüzdür əvvəli aşkar.
Bu ne sevdâdur saçından yine cânum başınaBu ne sevdâdur saçından yine cânum başınaAkl ile gönül biledür sanma cânum başına
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Mövsimi-novruzü neysanMövsimi-novruzü neysan aşikar oldu yenə,Şəhrimiz şeyxi bu gün xoş badəxar oldu yenə.
HəyatdaÖlməli insanlar ölən deyildir,Onların dərdinə qalan tapılmaz.
Qitə 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Qəsidə 52کشورستان راستین کاقبال سلطان خواندشصاحبقرانی کاسمان خورشید احسان خواندش
Qonşularımdan biriGirdi fırıldaq ilə yağlıca bir artelə,Arif olub vermədi vaxtını bir an yelə.
Sövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdirSövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdir,Gər yandım, alışdım, dedim: allah kərimdir.
Rübailər, 189İsaya səni and verirəm, ey dilbər,Gəlsən bizə, qorxudan tamam üz döndər.
Qəzəl 76مژده ای دل که صف لشکر غم بر هم خوردخبر فتح به گوش همهٔ عالم خورد
Qəzəl 111غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز
XaliMehri-ünqasını qıl, kuhi-vəfadən xali,Kəbəyi-məqsədin et, səyü səfadən xali.
Yeddi gözəl, fəsil 18Səhər qızıl taclı, sabah xeyli şən,Bir taxt yaratmışdı fil sümüyündən,
Digər şeir 34ور بگویم قصه عامی فهم نیسترمز فهمی در خور هر وهم نیست
Sən tələsmədinSəməd Vurğuna*Qoy nəğmə deməyə bülbül tələssin,
Cavablar cavabıElm ayineyi-surəti-hal idi, nədən bəs,Əcsamdə ərvahə misal idi, nədən bəs,