Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حکم الجمال بذله العشاقو بعشوه المعشوق فی الافاق
EyləməynənNəfs ilə mərifət durab cahada,Mərfət deyir: – Belə kar eyləməynən!
YasindimiSəlli əla, ya Məhəmməd,Bir ismi yasindimi.
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
AldanmaAldanma zahidə, sanma uludur,Qəlbi hiylə, riya ilə doludur.
Qanuni-təkamülPillə-pillə rəftə bayəd suyi-bam,*Həst cəbr budən inca təb'i-xam*
BəlkəBu şerə Polad Bülbüloğlu*mahnı bəstələmişdir.*
Türk ordusunaEy şanlı ölkənin şanlı ordusu,Unutmam Qafqaza girdiyin günü!
Qəsidə 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Bahar ümidli nazınSevgilim, qulaq as bir,Həyat sevəni sevir.
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 1صبح نتابیده هنوز آفتابوانشده دیدۀ نرگس ز خواب
Gəncənin yanındaQəbrimin üstünə gəldiyin zaman*Pak olan ruhumu xatırla bir an...*
Qəzəl 6بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را
DidərginBaşına haranın külünü töksünSinəsi əzabdan dağ-dağ didərgin.
Badi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlürBadi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlür,Ğaliba yarın cəmalından niqab almış gəlür.
Yar……………………………………………………………………
Ana dilimQalxıb Şahdağına söz istəyirəm,Çatsın hay-harayım dinləyənlərə.
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
ƏbəsdirQanmazı qandırmaqƏbəsdir.
SonBu yeni il StalinqradZavodlarında çıxan,
GözlərAman allah, sevgi necə şirindi,Məcnun Leyli deyin bu dağı gözlər.
Bu dərdi dağlar götürərBu dərdi dağlar götürər, gedək dağlara,Bu ahı dağlar itirər, gedək dağlara…
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
Qarı və qulluqçularıBir qarının bir xoruzu var idi,Hər gün obaşdandan o banlar idi.
Dizlərim əyilsəÖmrün bahar çağı tufanda keçdi,Nə bir yol tövşüdüm, nə dizim əsdi.
Məqsəd nədirİrzaxan, anlat, sükutundan nədir son məqsədin?Aç nəhayət kartını, göstər bizə “nəqş”in, “bəd”in.
Bu, GöyçaydırBu, Göyçaydır, oğlanlarım,göy dalğalı
QızlarBiri qaşa bənd olur,Biri gözə bənd olur.
Ah ki, o itmiş gözəldən pirəhən peyda deyilAh ki, o itmiş gözəldən pirəhən peyda deyil,Pirəhən yox, bəlkə bir beytül-həzən peyda deyil,
Zamanın sirriYenə gövərdi ot,Sarı gül açdı.