Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
Rübailər, 167Yarım dedi ki, durma, ələ bir cam al.Qəm çəkmə, mey iç, bu dünyadan ilham al.
Xosrov və Şirin, fəsil 14Köhnə dastanların qoca ustadıÖz hekayətinə belə başladı:
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Qəzəl 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Qocalıqdan şikayətƏfsus qocaldım, ağacım düşdü əlimdən,Səd hey cavanlıq!
Digər şeir 36شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
YarımadınYastı-yastıyapalaqlar yarıdı,
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Dost yolunda cəfa çəkdim, can üzdümDost yolunda cəfa çəkdim, can üzdüm,Yetişmədim bir məkanə, ay mədəd!
ÇayNə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
İsmətYox oldu o gülərüz,o ağ, bakirə bədən.
Şəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananəninŞəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananənin,Şəm’idən hasil həmin yanmaqdurur pərvanənin.
QocalıramOyuna gendən baxıram,Axara düşüb axıram,
Lülə fırlatdılarMilləti mildən milə fırlatdılar,Zilləti bəmdən zilə fırlatdılar.
Səadətnamə, 54باشد از روی قدرت و امکانکردن و ترک فعلها یکسان
Gözdə gözü sənGövhər mədəniyəm, düşmüşəm dərdə,Dərman eylə gözə gözdə gözü sən.
Köpək oğluKim dedi, meşədən gətir cüt oxu,Dördünü yan-yana çat, köpək oğlu!
Qəzəl 156بیا دلا به کجا خوردهای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو
İstərəmİzin versən oğrun-oğrun,Tər qoynundan nar istərəm.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
DağlarÇeşməli yaşıl dağlar,Yazdır, gül, açıl, dağlar.
Qızlar bağçasıİştə bir aliheyi-hüsnü cəmal,İştə bir malikeyi-fəzlü kəmal.
Ani duyumHərdən mənə elə gəlir ki,ulduzlar göyün yaxasında
OyanDinlə, bir səs söylər sana,O “səs” sonin öz vicdanın.
Şeir 15روزی گذشت پادشهی از گذرگهیفریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست
QayğıÜzümü söykəyib öpdüm torpağı,mənə şoran yerdə
Qəsidə 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
Qəzəl 147خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی