Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bayram oldu, heç bilmirəm neyləyim…Bizim evdə dolu çuval da yoxdur.
DağlarYenə sizi gördüm, könül tərlanıVətən dağlarına uçdu, a dağlar.
LaləmSaralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
Qal indiObalarmız səf-səf olub yüklənir,Başı ala qarlı dağlar, qal indi.
SındırarMaymaq uşaq əzəl başdan bəllənər,Ev sirrini qonşulara qandırar,
Əsgər ürəyiBallada*Varnada günəş batır...
Söylə hardasanƏcayib sevdaya düşdüm, allahım,Ölürəm, ilqarım söylə, hardasan?
Get!Bəni anlatma ki eşq, aləmi-sevda nə imiş?Bilirəm bən səni, get! Hər sözün əfsanə imiş.
Lə’nət ola!Fələkin gərdişi-dövranına min lə’nət ola!Sərvətə qız satan insanına min lə’nət ola!
OlarsanSığıngınan yaradana, bəndəyə dad eyləmə,Dostların könlün yaxıb, düşməni şad eyləmə.
Rübai 3Zülmətlər əlindən qalmayıb səbat,Bu sonsuz yollarda görünmür nicat,
YerindəMən sənə nə deyim dağlar, a dağlar,Qoymadın qalmağa yarı yerində.
Əsfa, ey ədibi-pakzəmirƏsfa, ey odibi-pakzomir,Daim oldum qəyu dəfnə qərid.
Qəzəl: Nolə ki bağrımı həm çeşmi-giryan eylərNolə ki bağrımı həm çeşmi-giryan eylər,Mənə fərman özünündür nə ki canan eylər
GüllərBaşına döndüyüm, ay mələkzada,Gözəllər içində növrəstə Güllər.
YoxduQəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
OlmusanYazıq könül, nə sızlarsan, bülbülə tay olmusan,Haçan yardan yarımısan, sevilib bay olmusan?
ÇəkərSallana-sallana bağa çıxanda,Sərv qamətindən xəcalət çəkər.
VarQəmli könül şad olarmı?Əlbət dərdi-məlalı var.
VətənNeçin ah eylədin, ey bülbüli-nalani-vətən,Yaduva düşdü məgər hali-pərişani-vətən?
Kərayli: Bir bağda bülbül olmasaBir bağda bülbül olmasa,Gülün nə miqdarı, dilbər,
SənsənBaşına döndüyüm gül üzlü yarım,Bizim bu dağların maralı sənsən.
QayıtdıBir maral baxışlı, tərlan cilvəli,Gəlib məni gördü, güldü, qayıtdı.
YoxduQürbət eldə düşdüm xəstə,Yerim silkib salam yoxdu.
MərdAnalar oğlan doğanda qoy doğsun oğlanı mərd,Atası kamil olan tez tapar dövranı mərd,
Əlif-lam“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.
MuylarınMənim sonam cilvə verib özünə,Darayıb, gərdənə tökər muyların.
MəniBir gəlinin gözlərinin,Yağışı öldürdü məni.
DurnalarQatar-qatar olub qalxıb havaya,Nə çıxıbsız asimana, durnalar!
SəninDün gördüm ol nigari-tərəbnakü ərcimənd,Kafur əliylə dəstələmiş ənbərin kəmənd,