Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çiskinli bir gündə gəldim bu yerə,Dumanda görünməz – dumandı Göygöl.
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
SöyüdHüseyn İbrahimova*Yenə Təbriz sözü gəldi dilimə,*
SəninkidirNə çox pəncərə var şəhərimizdə,Ən çox işıqlısı...
Bərdə xərabələriO viladə bir mehriban görmədim,Gəlmişəm indi də mehriban gəzim;
İnduslar arasındaİllərlə ömür sürdük, kabuslar arasında,Gah erməni icması, gah ruslar arasında.
DalbadalOl Xudadan MustafayaEndi aya dalbadal.
VətənimdəKönül tələb edir, ürək atlanır,Gəşt eylə, dünyanı gəz vətənimdə.
DeyimƏrzandan çıxanda balta götürdü,Salmanın oduna getdiyin deyim?
Çeşnilər1**Mənim ürəyimi qopardın, ey dost,
Səadətnamə, 11منکر حق طبیعی آمد و بسآن خر بدگهر، سگ ناکس
Boyun sərvi-səhidür bağ içindəBoyun sərvi-səhidür bağ içində,Yüzün bir tazə gül yaprağ içində.
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.
Qəsidə 29تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم
Rübai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
SənsizBu şerə Cavanşir Quliyev*mahnı bəstələmişdir.*
Zümzümeyi-aşiqanəLütf et, geri gəl, dar-dilimə munisə-can ol!Bu yanmışa sən məhrəmi-əsrari-nihan ol!
Sən ağlamaMən deyən yox, fələk deyən oldusa,Əsdi yellər, gül yanağın soldusa,
Arifnamə, fəsil 3دلم زین عمرِ بیحاصل سرآمدکه ریشِ عمر هم کمکم در آمد
Zaman səsiSübh oldu, hər tərəfdən ucaldı azan səsi!Guya gəlir mələklərdən Quran səsi!!!
Zərif gülüşlümSöylə, ey sevgilim,Sən tək yar hanı?
Şəhid anasıİçindən alışıb o, yana-yanaMüşgül diləyini gətirir dilə,
Səhvimiz“Yad ölkədə varmı yaxın qohumunuz?”Sualının biri buydu anketlərin.
Dilbəra, hüsnini sane afitab etmiş dururDilbəra, hüsnini sane afitab etmiş durur,Bilməzəm neçün gözümdən dər hicab etmiş durur.
OlduXalq yazıçısı Sabir Əhmədlinin şəhid oğlu Məhəmmədin əziz xatirəsinə*Kəlbəcər dağlarında
LəblərinEy gözəl, tellərin yıxdı evimi,Bürünmüşdü al duvağa, ləblərin!
MənimDolandım cahanı həsrət, intizar,Əli kimi şahsuvarım var mənim.
Ölü şəhərKim baxarsa haçaq bizim şəhərə,Bir məzarlıq kimi gələr nəzərə.
And olsunŞairləri qanadında bəsləyənİnsanların həyatını süsləyən