Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خیاط ازل چو جامه جان ببریدبر قد سواد سین قرآن ببرید
Çəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməzÇəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməz,Keçər meyxarə aləmdən, meyi-gülnardən keçməz.
TanrıTanrı məndən üz döndərib,Baharıma güz göndərib,
Qitə 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qitə 68جنت دنیاست عرض این همایون بارگاهراحت جاوید را در ساحت او خانمان
Zülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninZülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninYarın vəfası olmasa, biganə neyləsin?
Üç nəfər qalmışıqBir yerdə bitirdik orta məktəbi,Öpüşüb ağladıq, ayrıldıq bir gün.
Qəzəl 4080Sağalar, xəstə içə sözləri dərman yerinə,Son nəfəsdə söz ilə dərman edin siz də mənə.
Qəzəl 256Arzum canan vüsalıdır, bilmərəm kimdir əğyar,Mən xəzinə üstündəyəm, ilandan nə qorxum var?
Qəzəl 593از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن
Qitə 8Könül, məlalı bu xəlvətnişinliyin xoşdur,O zövqdən ki, görüşdə hər aşinadən olur.
Nigârâ gözünden bu ohlar hatâdurNigârâ gözünden bu ohlar hatâdurBizüm höd işimüz kazâya kazâdur
Rübai 16چون باده بما داد،علی رغم حسودخوردیم،اگرصاف،اگر دردی بود
Rübai 47استاد در این کاسه چو بنمود هنربشکست از او قیمت صد کاسه زر
Aləmə fitnə salan mədəni-şərdir vaizAləmə fitnə salan mədəni-şərdir vaiz,Haşəlillah demənəm mən ki, bəşərdir vaiz.
YetərYarımdan ayrı düşmüşəm,Bu ölümdən betər mənə,
Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qitə 70ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن
Mən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsinMən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsin,İstər eləsin hicrilə yarə, özü bilsin.
Bir kainatdır sevgilimŞad günümdə yaxşı ki, məndən də şaddır sevgilim,Şerimə illər boyu qoldur, qanaddır sevgilim.
Qəzəl 4105Gəldi yenə gül fəsli, bu əyyam təzələndi,Camın dodağın öp, yenə də cam təzələndi.
Qəzəl 271Vəslin gözəl gülşənindən əsən mehi sezmişəm,Ətəyimi yığışdırıb, yar dalınca gəzmişəm.
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qitə 13Afərin nemət verən ustada kim, şükr etməyəBizlərə söz lütfünün feyzin müyəssər eyləmiş.
Bir zemzeme kıl göz yaşını zemzem idelümBir zemzeme kıl göz yaşını zemzem idelümSinünle safâ eyleyelüm bir dem idelüm
Ənisül-arifin, 18بود در گیلان سپهبد زاده اینیک مردی،مقبلی،آزاده ای
Rübai 48خورشید سمای معرفت کرد ظهوربر اهل ظهور از ره سی و دو نور
Halımı bil, ey səba, etməgə cananə ərz.Halımı bil, ey səba, etməgə cananə ərz.Bülbüli-bidil qəmin eylə gülüstanə ərz.
GülümBitdi o görüşlər, getdi o çağlar,Yarımın həsrəti ruhumu dağlar,
Qitə 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو