Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چو دل نمیدهد از کوی دوست برگشتنضرورتست در آن آستان به سر گشتن
Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Xaliqül-əşya, ilahül-xəlq, rəbbül-aləmin!
Sen ganîsin âşıkun dervîş miSen ganîsin âşıkun dervîş miı-dıl u sevdayı vu dıl-rış mı
Qəzəl 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است
Qəsidə 99ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید
Qəzəl 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Mərsiyə dər həqqi-xamisi-ali-əba həzrəti-seyyidüş-şühədaMahi-məhərrəm oldu şəfəqdən çıxıb hilal,Qılmış əza, töküb yüzə xun birlə əşki-al.
İy kemâlin isdeyen noksân degül midür sanaİy kemâlin isdeyen noksân degül midür sanaKâmum düdükleri ihsân degül midür sana
Qəzəl 1188بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است
Qəsidə 110هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Qəzəl 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Həmdi-bihəddHəmdi-bihədd, ol mütəkəllimi-nütqafərinə ki, səfineyi-ümmidi-sükkani-bihari-bühuri-nəzmi təməvvüci-istiğraqi – “vəşşuərau yəttəbiuhum-ul-ğavun” . müstəğrəqi-girdabi-hirman etmişkən, silsileyi-istisnai-“illəl-ləzinə amənu”. bıraqub, şüərayi-islami səhihü salim sahili-nəcatə çəkmiş və sıpasi-biqiyas ol nazimi-asimanü zəminə ki, bəsməleyi-nəzmin əfsəri-fərqi-fürqan edüb, məzrəeyi-qülubi-əhli-irfanə nihali-məvəddəti-kəlami-mövzun dikmiş.Qit’ə
Atma yüreğe gamzen ohın kan degül midürAtma yüreğe gamzen ohın kan degül midürHer dem bu kasdın eyledügün cân degül midür
Qəzəl 1192زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
Qəsidə 204الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Ya mən əhatə elmükəl-əşya’ə külləhaYa mən əhatə elmükəl-əşya’ə külləha,Nə ibtida sənə mütəsəvvir, nə intəha.
Bilimez bini ki dilber neyile yaha odaBilimez bini ki dilber neyile yaha odaNey ü defden meded ister ney ile yaha oda
Qəzəl 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Qəsidə 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Ey mələksima ki, səndən özgə heyrandır sanaEy mələksima ki, səndən özgə heyrandır sana,Həq bilir insan deməz, hər kim ki, insandır, sana.
Niçe gözümden döker kanı dilem bilmezemNiçe gözümden döker kanı dilem bilmezemDökdügi gözüm nedür kanı dilem bilmezem
Qəzəl 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Qəsidə 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Qəzəl 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Aşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəAşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəKi, salır al ilə hər dəm məni yüz qovğayə.
Şol la'l-i leb ki söze gelicek şeker dökerŞol la'l-i leb ki söze gelicek şeker dökerSorsam ne ayb ola ki neden bu hüner döker
Qəzəl 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Qəsidə 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی