Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Bilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imişBilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imiş,Ağzını derlərdi yox, dediklərincə var imiş.
Nigârâ ışkuna karşu ne cânı var gönülünNigârâ ışkuna karşu ne cânı var gönülünSanur mısın ki ol odda mekânı var gönülün
Qəzəl 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Qəsidə 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی
Qəzəl 654از بند زلفش پای ما مشکل گشاید بعد ازینچشمی که بیند غیر او ما را نشاید بعد ازین
Qeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləbQeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləb,İltifat etməz mənə mütləq, nədir bilmən səbəb?
Cân toludur lebleründe zî-hadîs-i muhtasarCân toludur lebleründe zî-hadîs-i muhtasarDahi söz diyimezüz ki külli şirbin muhtadar
Qəzəl 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است
Rübai 6میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوابا توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا
Qəzəl 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Qəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamazQəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamaz,Sərf edər əhli-nəzər nəqdin gədadən saxlamaz.
Nigâra la'l-i lebün bâde-i çekîde midürNigâra la'l-i lebün bâde-i çekîde midürGozun gibi aceba gozı dıde dıde mıdur
Qəzəl 1188بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است
Rübai 7عیسیلب و آفتابروئی پسرازنّارخط و صلیبموئی پسرا
Qəzəl 658بنگر بدان دو ابروی همچون کمان اووآن غمزهٔ چو تیر و رخ مهربان او
Qıymadın sakini-kuyin olana peykanınQıymadın sakini-kuyin olana peykanın,Bir içim su ilə ağırlamadın mehmanın.
Bu âdem âyinesinde gelün ferişte görünBu âdem âyinesinde gelün ferişte görünHevâsı odını bu gilde hem sirişte görün
Qəzəl 1192زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
Rübai 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Qəzəl 671ای رشک گل تازه رخ چون سمن توعرعر خجل از قد چو سرو چمن تو
Demiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlərDemiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlər,El ağzın tutmaq olmaz, qorxuram, ey gül, sana derlər.
Nâm u nengün var ise geç nâm ile nâmûsdanNâm u nengün var ise geç nâm ile nâmûsdanZevki cân hissine bağla geç kamu mahsûsdan
Qəzəl 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Rübai 46بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
Qəzəl 673به جان من، به جان من، به جان تو، به جان توکه نام من نفرمایی فراموش از زبان تو
Dürcdür ləli-rəvanbəxşin, düri-şəhvar ləfzDürcdür ləli-rəvanbəxşin, düri-şəhvar ləfz,Dürcdən dürlər tökərsən eyləsən izhar ləfz.
Gözün avıyam lîk bâzam dahiGözün avıyam lîk bâzam dahiSagunla be-râh-ı dirâzam dahi
Qəzəl 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Rübai 53تندی کنی و خیره کشیت آئین استتو دیلمی و عادت دیلم این است