Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست
Mənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardırMənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığm vardır.
Ayıh görimedüın hîç anun gözlerini benAyıh görimedüın hîç anun gözlerini benBenzedimedüm aya anun yüzlerini ben
Qəzəl 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیستکی قدر آب داند هر کس که تشنه لب نیست
Qitə 260من که خاقانیم به هیچ بدیبد نخواهم که اوست یزدانم
Rübai 47شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت
Olmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiqOlmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiq,Eşq nəhyində bu rüsvalığ gör şər’ə müvafiq.
Âşık olan yâr yolma yana gerekdürÂşık olan yâr yolma yana gerekdürYana bilicek bu yola ya ne gerekdür
Qəzəl 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Qitə 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Rübai 49بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verərSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verər,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verər.
Boş görelüm sinün ile fasl-ı hazânıBoş görelüm sinün ile fasl-ı hazânıSun berü câm ile tolu âb-ı rezânı
Qəzəl 2251از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است
Qitə 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Rübai 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Tərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşiTərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşi,Xəyal eylər görən kim, lə’ldəndir qəbrimin daşi.
Nigârâ oluram ben senden ırahNigârâ oluram ben senden ırahKi ayrıldum tapundan senden ırah
Qəzəl 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Qitə 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Rübai 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məsturNə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Kanı dil ki gözünle pâre degülKanı dil ki gözünle pâre degülBu gönül ahi seng-i hâre degül
Qəzəl 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Qitə 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Rübai 54خورشید که خاک ازو چو زر میگردداز شوق رخ تو دربهدر میگردد
Saçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suSaçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suKim, bu dəklü tutuşan odlara qılmaz çarə su.
Gözün durur bu derdüme dermân bi'aynihiGözün durur bu derdüme dermân bi'aynihiDerdüm bu ki virem gözüne cân bi'aynihi
Qəzəl 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Qitə 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من