Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
Gərçi, ey dil, yar üçün üz verdi yüz möhnət sanaGərçi, ey dil, yar üçün üz verdi yüz möhnət sana,Zərrəcə qəti-məhəbbət etmədin, rəhmət sana!
Gezerüz der-be-der ışkun içün bizGezerüz der-be-der ışkun içün bizUmâna girürüz ceyhûn içün biz
Qəzəl 2710عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود
Qəzəl 18رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
Rübai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Görməsəm hər söz açanda ol güli rəna üzünGörməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.
Fitne gozun gonulumun afetıdur afetiFitne gozun gonulumun afetıdur afetiCân aparmah işvelerün âdetidür âdeti
Qəzəl 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Qəzəl 32حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت
Rübai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Əsiri-dərdi-eşqü daği-hicran olmasın, ya rəb!
Müzeyyen gülşen ü dîvâne bülbülMüzeyyen gülşen ü dîvâne bülbülCihân toldı yine mestâne gulgul
Qəzəl 2791نه از روی بصیرت سایه بال هما افتدسیه مست است دولت، تا کجا خیزد کجا افتد
Qəzəl 52تیرهزلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟
Rübai 142ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
Nola zahid bilsə küfri-zülfün iman olduğunNola zahid bilsə küfri-zülfün iman olduğun,Şimdi körmüşlərmidir kafir müsəlman olduğun.
Çü zâhirde degül ışkum cemâlün ile içindürÇü zâhirde degül ışkum cemâlün ile içindürHatâsı dahi gözünün gönülümde benüm çindür
Qəzəl 2792مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد
Qəzəl 59دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است
Rübai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Nurini mah mehri-rüxündən alır müdamNurini mah mehri-rüxündən alır müdam,İnkar edərsə, şəhr güvahımdurur tamam.
Dem olmadı mı ki ışkı bizümle sâf idelerDem olmadı mı ki ışkı bizümle sâf idelerBu servi boylular âhir niçe hilâf ideler
Qəzəl 2800مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد
Qəzəl 68ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
Rübai 146ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Ol ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görübOl ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görüb,Ağlar oldu halıma birəhm cananım görüb.
Çâre nedür derdüme çün çâre yohÇâre nedür derdüme çün çâre yohBengileyin ışk ile bî-çâre yoh
Qəzəl 2868Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.
Qəzəl 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود