Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟
Ey navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbabEy navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbab,Zülfün xəmi ərbabi-vəfa seydinə qüllab!
Ne al ider sanemâ yanağun bu yaşum ileNe al ider sanemâ yanağun bu yaşum ileÜmîd kaddüne uzun durur bu yaşum ile
Qəzəl 3195غم عالم به دل از دیده خونبار میآیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار میآید
Qəzəl 109جانا لب تو پیشکش از ما چه ستانداینک سر و زر نقد دگر تا چه ستاند
Rübai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Münhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizacMünhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizac,Badə tut kim, illəti-ənduhə qəflətdir ilac.
İlâhî şükr sana ki mübeddel oldı bu hâlİlâhî şükr sana ki mübeddel oldı bu hâlElümüze tolu virdi felek zülâl-i visâl
Qəzəl 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید
Qəzəl 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
Rübai 177بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی
Nola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstaxNola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstax,Gətirib çoxları ortayə zər, eylər küstax.
Derdüne devâ âh ile kılalum efendiDerdüne devâ âh ile kılalum efendiİkdâm işe allâh ile kılalum efendi
Qəzəl 3298چشم پرکار تو در پرده بیانها دارددر تبسم لب جان بخش تو جانها دارد
Qəzəl 111پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
Rübai 182در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی
Yanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndirYanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndir,Nə kim, bir gəz yanar, yandırmaq oni qeyri-mümkindir.
Cân oynamağ imiş yine hem cânı bu derdünCân oynamağ imiş yine hem cânı bu derdünDerd isdemek imiş yine dermânı bu derdün
Qəzəl 3308در خور مزد فلک کار به آدم داردخوردن نعمت عالم غم عالم دارد
Qəzəl 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
İsfahan ləhcəsində şeir 2هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو
Səbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetərSəbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetər,Əsər ki var, xərab olmağa bəhanə yetər.
Olur ışkunda azmüm cezm her demOlur ışkunda azmüm cezm her demKılur gözün dil ile rezm her dem
Qəzəl 3322ذرهام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد
Qəzəl 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 1به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید
Xoşam kim, dəmbədəm giryan gözüm ol xaki-padəndirXoşam kim, dəmbədəm giryan gözüm ol xaki-padəndir.Ziyanı olmaz ol göz yaşının kim, tutiyadəndir.
Dem dem nişe bu yüregümi dem kılasın senDem dem nişe bu yüregümi dem kılasın senÇün bir dem ile ölüyi âdem kılasın sen
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Qəzəl 124لب جانان دوای جان بخشددرد از آن لب ستان که آن بخشد