Cabir Novruz
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ölülər sağ, sağlar ölü,Bu nə cürə zəmanədir…
Mərdlik getdi, şərəf getdi, dönməz geriQuru, yavan çörəklə dəDolanaram,
Rədd edirəm mən bu cürə azadlığı…Azadlıqdan dən vururlar neçə ildir,Aldadırıq özümüzü, özgələri…
Dəyərsiz təkcə insandır indiQiymət görəndə başım hərlənir,Qəribə vaxtdır, zamandır indi…
Görəsən, hara gedirik…Sular elə bulanıb ki,Çirkin, təmiz bilinməyir…
Qoymayın, amandı gəldi…Bu nə zaman idi gəldi,Bu nə əyyam idi gəldi…
İnam öldü, insan öldüİnam öldü, insan öldü,Dönüb oldu bir yığın ət,
Mən bəşərdə çox sifətlər görmüşəm…Ta inamım qalmayıbdırBir kəsə…
Bəs mən hara gedim, babam…Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Məni tonqalda yandırın…Nəyimiz var alt-üst oldu,Bu boyda millət xar oldu.
Ah, təmizlik, təmizlik…Ah, təmizlik, ah, təmizlik, təmizlik,Sən də bir cür müsibətsən, bəlasan…
Sağlığında qiymət verin insanlara…Bir arzum, ay adamlar, qoyun deyim,Sağlığında qiymət verin insanlara,
Kiçik olmaq istəyirəm…Kiçiklərlə böyüklərinArasında
Həyatda müyəssər olmayanları…Uzanıb yatasan göy çəmənÜstə,
Azalır məni sevənlərAzalır məni sevənlər,Məni sevənlər təklənir.
Arzuların ən yaxşısını buluddaArzuların ən yaxşısını buludda,Ən ün yetməz, ən əl çatmaz diyarda…
Nə böyük səadət varmış, dörd divar içində…Nə ki, gücüm vardı yığdım,Minlərlə lal-kar içindən…
Pulu olmayanı saymırlar, oğlumƏzizim Müşviqə.*Pulla qiymət verir hamı insana,
Bulaq suyu, dağ havasıİki kəlmə, adi, sadə,Bulaq suyu, dağ havası.
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
O bütün canlılara müştəridirAnam, can vermə, can vermə…Əziz anam, canım, gözüm,Anam, can vermə, can vermə.
Yaxşıların itkisinə dözə bilmirəm…Zülmət çökdüGöylərimin asimanında,
Hələ ki, sağam, gəl, gör məni…Sanki yer adamı deyiləm,Olsa da o mənim yurd-yuvam…
Fələk sayır, mən sayıram…Rəhmətlik anam həmişə dara düşəndə*deyərdi: - Sən saydığını say, gör fələk*
Əvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Dağlar, sizdə nəyim qaldı, gəncliyimDağlar, sizdə nəyim qaldı, gəncliyim,Gəncliyimi bir də mənə qaytarın.
Hey çağırır o səs məni…Son nəfəsdə-Cabir dedi,Özü getdi, sözü qaldı…
Sənin ölümündən sonra, mənim ölümümdən sonra…İtib yollarımın yolu,Sənin ölümündən sonra…
Mənə xatirən qalacaq…Hamı çəkilib gedəcək,Təkcə xatirən qalacaq…