Əliağa Kürçaylı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Kəmfürsət zərbələr, qartal, yamandı,Qaya uçurandı, palıd yıxandı.
Dost həsrətiSən inciyib getdin, ay dost,Həftələrim aya dönüb.
UşaqlıqUşaqlıqda elə hamı şair olur,Hər nə görsə şerə dönür ürəyində.
FaytonlarAvto-karvan içindənFaytonlar keçir hərdən.
Doğum evindəKeçirəm yanından doğumxananın,Alır qulaqlarım körpə səsini.
Yaxşı ki...1**Yaxşı ki, dünyada qayğılarla bir
FəsillərKim deyir dəyişəndə fəsillər bir-biriniOnların köhnə ildə rəddi, izi qalmayır?!
Birinci günŞalvarı dizədək, köynəyi dümağ,Çantası toxunur dabanlarına.
Dost kədəriMən öz xislətimə çoxdan bələdəm,Onu nə qərinə, nə il dəyişdi.
Dəniz insandırMənə elə gəlir insandır dəniz,İnsanın səsi var onun səsində.
Adsız şeirlərimAd qoymuram sizə mənTəzə olmuş uşaqtək.
Ay dost!Bir zamanlar vardı ki,Mərd idin, insan idin.
Mən insanamMəndə sığar iki cahan,*mən bu cahana sığmazam.*
Günəşin səsiBiri haray salar,Elə sanar ki,
İnsan qüdrətiDeyirlər hər nə varsa – səma da, ay da, gün dəYaranıb ki, sınasın insan iradəsini.
Yer qazılırYer qazılır,Bir binanın bünövrə yeri...
Tarix dərsiOğlum imtahandan kəsilib dünən,O yaxşı bilməyib tarix dərsini...
Fəxri xiyabanQalxıram yuxarı... Fəxri xiyaban,Cərgəylə düzülmüş məzar daşları!
Ana nağıllarıGözümdən yuxumu qovaraq hər günNağıl danışardı anam mənimçün.
Muğanın qışıTəkcə dəniz deyil göyü əks edən,Sən bu gün Muğana sal güzarını.
Görüş günüMədinə Gülgünə*Bəlkə röyada idi...
Cənubun dərdiSüleyman Rüstəmə*Dedilər: köksünə xəncər saplanıb,
Yedək gəmisiDartınır arxada yedək gəmisi,Gedir sükançısı özündən qabaq.
Sənin saçlarınƏli Tudəyə*Saçların ağarır, seyr edirəm mən,
Dörd əməliyyatUşaq əldə əlvan şara, göydə uçan qartalaBaxıb həsəd çəkən kimi mənə həsəd çəkirsən.
Qar yağırGülür insanların üzü, ürəyi –Bakıya qar yağır.
Dənizdə nəğməÜfüqlər arxasındaGün batır, axşam düşür.
Rus qışı(lövhə)*Bizim cır alçanın gülləri kimi
Böyük VaqifəBöyük Vaqif, keçdi illər,İl bir yerdə qala bilməz.
Sabir bağındaPayız yarpaq tökür dalbadal üstə,Ayağı altına çiçək səpir yaz,