Əliağa Kürçaylı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay Muğanın gəlini,Bitmisən şimalda da.
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
BalıqlarDoğrudan balıqlarınQəribə şakəri var:
QitələrŞeh yarpaqda yaxşıdır,Paltarına qonmaya.
KorO, giləsiz gözlərində qorxu, təlaşDöyəcləyir ağacını qır səkiyə.
EtibarGöyərçinin qan qardaşı alabaxtaPəncərəmin qabağında bir budaqda
ÇayNə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
Mənim atamHələ gəncliyindən alnı qırışdı,Saçını ağarmış tellər bəzərdi.
DağlardaMirzə İbrahimova*Haçalandı dağ yolları
ÜrəyimO nə Astaraçaydır, nə Arazdır, nə də Kür.Yaz ayları gələndə coşur, daşır, köpürür.
TuracÇıxdı Kürün qırağındaQarşıma bir bala turac.
PayızDemə ki, yarpaqlar döndü xəzələ,Demə gül-çiçəklər tamam yanıbdır, –
Dan qızarandaKönlümdə bir dünya arzu oyanırDan qızaranda.
İlk bahardaNovruzgülü gözləriniKörpə kimi açdı yenə.
LövhəSəmada dövrələnirkənbuludların düzümü,
BuludlarNə sərhəd bilirsiniz,Nə qış, nə yay, buludlar!
YarpaqlarSeyr edib sən bu payız çağlarını,Demə məhv oldu yaşıl yarpaqlar;
DənizSən o qədər genişsən ki,Yerləşər bir cahan sənə.
NəsimiDinlə, rəssam, sözümün hikmətini,Burda kim gizləyəcək heyrətini?
BayronŞair azadlıqçün doğulub ancaq,Azadlıq yolunda ölməlidir o.
NatəvanBu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
ElegiyaSəməd Vurğunun xatirəsinə*O, xoş dilli, xoş avazlı
2. ƏcnəbiSəndən uzağa düşdüm,Ağır günüm oldu bu səhər mənim.
5. MühacirVədə çatdı,Demək yenə
XatirəAna, uşaqlığımdan xatirə danış mənə,Gəlsin qayğısız illər gözlərimin önünə.
QağayılarQağayı uçmayır yad sahillərə,Doğma oylağından keçə bilməyir,
İstərəmMən sənin eşqinin asimanındaAya, ulduzlara çatmaq istərəm.
Kədər nəğməsiSənsiz səhərə çıxdım,Səhər o deyil!
Məni sənə bağlayanMəni sənə bağlayanEşqim, məhəbbətimdir,
Yoxsa...Yoluna baxıram mən dönə-dönə,Hər kölgə bir vüsal vəd edir mənə.