Əliağa Kürçaylı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
ElegiyaSəməd Vurğunun xatirəsinə*O, xoş dilli, xoş avazlı
2. ƏcnəbiSəndən uzağa düşdüm,Ağır günüm oldu bu səhər mənim.
5. MühacirVədə çatdı,Demək yenə
QətiyyətKim kimin adıyla şöhrətlənəcək,Çox zaman bilmirik biz bu hikməti.
VətənMən səndən bir yaşıl budaq istədim,Sən mənə bəxş etdin zümrüd meşələr.
XatirəAna, uşaqlığımdan xatirə danış mənə,Gəlsin qayğısız illər gözlərimin önünə.
DəmirağacKöklər bir-birindən on addım uzaq,Gövdələr dəmirtək cilalanıbdır,
AtlantlarQədim binaların giriş yerindəDayanan atlantlar çəkir fikrimi,
AzadlıqÖmür beş il,Ömür on il artsın deyə,
PıçıltılarMəndən bir az aralıDurub bir qız, bir oğlan.
Kədər nəğməsiSənsiz səhərə çıxdım,Səhər o deyil!
Məni sənə bağlayanMəni sənə bağlayanEşqim, məhəbbətimdir,
Yoxsa...Yoluna baxıram mən dönə-dönə,Hər kölgə bir vüsal vəd edir mənə.
HəsrətinGetdin,Həsrətinə tapşırdın məni,
BakıUzaq elli əziz dostum soruşdu:– Sizin Bakı söylə, necə şəhərdir?
İllər və heykəllərİllər,min fəryadlı
PeredelkinoKöhnə dostum elektrik qatarı,Söylə, belə tələsirsən haraya?
Onun şəkliÇəkir onun şəklinidünyanın rəssamları,
ÖmürBircə yol verilir ömür insana,Tapılmış pul kimi baxma sən ona.
HəyatKiminə laləli seyrəngah olmuş,Kiminə quyudur, tələdir həyat.
LəyaqətMən o adamları yada salıram,Lap bugünkü kimi anıram yenə.
TəpələrMənim təpələrə yazığım gəlir,Donqara dönüblər yerin belində,
DərinlikYadımdadır həyətimiz, o daş hovuz,Yay gələndə
NənələrQocalıb əldən düşüb – əl çəlik, ayaq çəlik.Qucağına bir totuq nəvə alıb üstəlik.
Tarizən, çaldıqca qurtarmır yenəTarizən, çaldıqca qurtarmır yenə,Sinəndə nə qədər mahnı var sənin!
BəlkəGecədən çox keçir,Yataq, əzizim,
İzlərDünən qarın üstündə mənGördüm ayaq izlərimi.
Narbənd ağacıMəmməd Araza*Bir ağac görmüşəm Naxçıvanda mən,
Oxu!(Rəşt radiosunda Azərbaycan musiqisini dinlərkən)*Gözlərim gözündən uzaq olsa da,