Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eylərdi səbaya dərdin izhar:"K'ey badi-səba, dur indi, zinhar!
Bu, Növfəlin Leyli həşəmətlə rəzm etdigidir və rəzmdə qalib olmayıb sülhə əzm etdigidirNovfəl ki, eşitdi bu cəvabı,Tərk eylədi şahidü şərabı,
Bu, Zeyd vəfadarın Məcnuna xəbər gətirdigidir və İbni Səlam ilə Leylinin peyvəndi müjdəsini yetirdigidirSahibxəbəri-fəsanəpərdazBu tərz ilə qıldı qissə ağaz
Dördüncü camın keyfiyyətiGəl, Saqi, dər ol laləni ver nəşə bağından,Bir lalə ki, könlüm köz olub şövqü dağından.
Batalı qanə oxun dideyi-giryan içrəBatalı qanə oxun dideyi-giryan içrə,Bir əlifdir sanasan kim, yazılar qan içrə.
Ey məh, mənimlə dustlərim düşmən eylədinEy məh, mənimlə dustlərim düşmən eylədin,Düşmən həm eyləməz bu işi kim, sən eylədin.
Hiç sünbül sünbüli-zülfün kimi mişkin degilHiç sünbül sünbüli-zülfün kimi mişkin degil,Nafeyi-Çini saçın tək derlər, əmma çin degil.
Hər hübabi-əşkimə bir əks salmış peykərimHər hübabi-əşkimə bir əks salmış peykərim,Şahi-mülki-möhnətəm, tutmuş cahani ləşkərim.
Həzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eyləHəzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eylə,Xəsü xaşaki yaqma, şö’ləsindən ehtiraz eylə!
Xəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəzXəlqə xublardan vüsali-rahətəfzadır qərəz,Aşiqə ancaq təsərrüfsüz təmaşadır qərəz.
Yar vəslin istəyən kəsmək gərək candan təməYar vəslin istəyən kəsmək gərək candan təmə’,Hər kişi kim vəsli-yar istər, kəsin ondan təmə’.
Çəkər birəhmlər yanında hər saət zəban xəncərÇəkər birəhmlər yanında hər saət zəban xəncər,Günahım sabit eylər, ölməyim xatirnişan xəncər.
Münşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigarMünşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigar,Səfheyi-əyyamə qılmış səbt vəsfi-hər diyar.
Yenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəmYenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəm,Çəmənarayi-vücud oldu güli-baği-ədəm.
Bu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadırBu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadırKi, dəmadəm tərəbəngizü nişatəfzadır.
Zülməti-heyrətdə zikrindir mənə virdi-zəbanZülməti-heyrətdə zikrindir mənə virdi-zəban,Tutiyəm guya, yemim şəkkər, yerim Hindustan.
Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkilNə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil,Bu müşkildir ki, mövcud olmaya bir hakimi-adil.
Ey sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-kirdigarEy sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-kirdigar,Müttəsil tə’ziminə mə’mur dövri-ruzigar.
Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylərFələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər,Təqalibi-zaman izhari-sün’i-Kirdigar eylər.
Əlhəmdü lillahilləzi xələqəs-səmavatil-ülaالحمد لله الذی خلق السموات العلیK’andan tapar xaki-zəmin feyzi-bahari-dilgüşa.
Aləm oldu şad səndən, mən əsiri-qəm hənuzAləm oldu şad səndən, mən əsiri-qəm hənuz,Aləm etdi tərki-qəm, məndə qəmi-aləm hənuz.
Ey qübari-qədəmin ərşi-bərin başinə tacEy qübari-qədəmin ərşi-bərin başinə tac,Şərəfi-zatinə ədnayi-məratib me’rac.
Hər kitabə kim, ləbi-lə’lin hədisin yazələrHər kitabə kim, ləbi-lə’lin hədisin yazələr,Rişteyi-can birlə zövq əhli onu şirazələr.
Xəlqə ağzın sirrini hər dəm qılır izhar sözXəlqə ağzın sirrini hər dəm qılır izhar söz,Bu nə sirdir kim, olur hər ləhzə yoxdan var söz.
Bana badi-səba ol sərvi-gülrüxdən xəbər verməzBana badi-səba ol sərvi-gülrüxdən xəbər verməz,Açılmaz qönçeyi-bəxtim, ümidim nəxli bər verməz.
Ey səfayi-surətin qeydin çəkən, bil kim, hənuzEy səfayi-surətin qeydin çəkən, bil kim, hənuzJəngdən ayineyi-idrakını pak etmədin.
Ey müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elmEy müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elm,Qılma əhli-məkrə tə'limi-məarif, zinhar!
Sədayi-ney həram olmaz, dedin, ey sufiyi-cahilSədayi-ney həram olmaz, dedin, ey sufiyi-cahil,Yelə verdin xilafi-şər’ilə namusun islamın.
Mən kiməm?- Bir bikəsü biçarəvü bixanimanMən kiməm? – Bir bikəsü biçarəvü bixaniman,Taleim aşüftə, iqbalım nigun, bəxtim yaman.
Tən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənimTən pozuldu çeşmi-əşki-xunfəşanimdən mənim,Göydü can könlümdəki suzi-nihanimdən mənim.