Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xaki-payindən gözümə sürmə, ey yar, istərəm,Gizli qalsın, bilməsin bu sirri əğyar istərəm.
Qəzəl 279Bu şikayətlər ki, yarımdan məni-zar eylərəm,Məqsədim yar adıdır kim, dildə təkrar eylərəm.
Qəzəl 284Bir ömürdür yaxşı üz öz yarımızdan görmədik,Mərhəmət umduqsa da, dildarımızdan görmədik.
Qəzəl 286Dostlar, əlimə keçdi axtardığım o gövhər,Könlüm nəyi dilərdi, oldu ona müyəssər.
Qəzəl 294Qəlbimin dərdini mən istəmirəm yarə yazam,Bilirəm ki, oxumaz, gər ona səd barə yazam.
Qəzəl 296Nə qədər ki, olmuruq, bir sevgilinin qəmi ilə olmuşuq,Bir laləüzlünün dərdi və dağı ilə olmuşuq.
Qəzəl 303Şümşaddır, deyim necə, ol sərv qamətin,Ağzın necə yumum, desəm əhli-məlamətin?
Qəzəl 304Xeyli vaxtdır sənlə, ey gül, dərdisər az etmişik,Kuyinə, qorxub rəqiblərdən, güzər az etmişik.
Qəzəl 315Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim,Güli-sədbərgi-bahari-qəmi-eşq oldu tənim.
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Qəzəl 330Qalsın nə vaxtadək belə pürğəm bu könlümüz?Olsun əsiri-türreyi-pürxəm bu könlümüz?
Qəzəl 346Əgərçi rəhm eləməzsən bu hali-naşadə,Yenə ümid edirəm mən sənə bu dünyadə.
Qəzəl 349Qəmi-ləlin könüldə saxladım, sandım ki, candır bu,Şikəstə könlümə guya həyati-cavidandır bu.
Qəzəl 359Olmaz fələk bərabəri ol bargahının,Ay göydə bircə zərrəsidir gərdi-rahının.
Qəzəl 378Nə xəta çıxmış əlimdən, salmısan gözdən məni,Mehrini əğyarə saldın, böylə bilməzdim səni.
Qəzəl 386Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Mən kiməm, – aləmdə bir kəmtər qulamın, ya Əli!
Qəzəl 387Vurursan, ey gözəlim, qəmzə oxları bu qədər,Dolar bir anda bu aləm cəsədlə sərtasər.
Bu, ərzi-ədəmi-qüdrətdir və üzri-fiqdi-qüvvətdirArayişi-söhbət eylə, saqi!Ver badə, mürüvvət eylə, saqi!
Bu, Məcnunun me'raci-fəzailidir və bəyani-mərtəbeyi-hüsni-xəsailidirŞahənşəhi-mülki-möhnətü dərd,Yə'ni Məcnuni-dərdpərvənd
Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü paMən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.
Rübai 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
Rübai 6ای زلف تو سرمایه رسوایی ماعشق تو بهار گل شیدایی ما
Rübai 10تا گشت دل زار ز دلدار جداشد طاقت و راحت از دل زار جدا
Qəzəl 32O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən,Şükür Allaha, işsiz qalmadım, bir karə yetdim mən.
Qəsidə 33ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول
Qitə 33در مقامی گر شود جان عزیزت منزجررحم بر جان عزیزت کن برو جای دگر
Qəzəl 35Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən,Nə söz tapsın desin, axır tapılmaz bir nişan bizdən.
Qəzəl 44Kimsə bizə hicran gecəsində güzər etməz,Pəjmürdə olan halıma bir kəs nəzər etməz.
Qəzəl 53Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!
Qəzəl 54Yarın hicrində yenə gözlərim ağlar bu gecə,Sən sön, ey şəm, mənim ağlamağım var bu gecə.