Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Edirkən sirrini sən izhar, ey şam!Olursan ölümə səzavar, ey şam!
Qəzəl 75Qəmli axşamlarının yoxmu, ayüzlüm, səhəri?Qəmdən öldüm, hanı bəs mehrü məhəbbət əsəri?
Rübai 76Üzündən aralı işim yox bağla,Əylənə bilmərəm çiçəkli dağla.
Rübai 82Torpaqdan yaranan hər yaşıl ot, bax,Həsrətdən nəmlənmiş kirpikdir ancaq.
Rübai 85Gördü ki, olmuşam hüsnünə heyran,Üzümə qıyğacı baxdı o ceyran.
Qəzəl 191Çərx kin tiği çəkib, sinəmizi çakə salar,Yarəsindən könül öz atəşin əflakə salar.
Qəzəl 210Dil əsiri-ol ləbi-gülbərgi-xəndandır yenə,Adətim bülbül kimi fəryadü əfğandır yenə.
Qəzəl 248Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün,İşi müsibət ilə iztirabdır könlün.
Qəzəl 262Varlıq qapısın mən üzümə bağladığımdan,Bilməz ki, varam, ya ki, yoxam bir nəfər insan.
Qəzəl 268Bir dolu cam ilə, saqi məni qıl məstü xumar,Həd vuran qazı edə məstliyimə ta iqrar.
Qəzəl 322Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.
Qəzəl 335Sənin hicrində, ey şəmim, düşüb zülmatə, zarəm mən,Keçir hər bir gecəm qəmlə, həmişə biqərarəm mən.
Qəzəl 363Daha xoşdur ki, halımdan xəbərsiz qalsa daim yarKi, qeyrətdən həlak ollam, danışsa yar ilə əğyar.
Qəzəl 385Mənə, ey sayə, qəm dəştində daim həmdəm oldun sən,Nə ah çəkdin bu müddətdə, nə çeşmi-pürnəm oldun sən
Qəzəl 396Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəmUnutma kim, gələr hicran dəmi, eyşin olar bərhəm.
Qəzəl 397Yoxdur ay üzlüm kimi mavi səmadə bir qəmər,Yoxdur alnında qara məhparə, ay varsa əgər.
Qəzəl 402Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən,Sən mənim qəlbimdəsən, olsan əgər qafil də sən.
ŞikayətnaməMaliki-mülkarayi-aləm və hakimi-hikmətfəzayi-əqalimi-hikem mə'mureyi-cəhani vəqfi-ərbabi-istirzaq edib, tövliyətin müluki-ədalətşüar və hükkami-merhəmətdisarə təfvİz etdikcə və xanogah-təngnayi-ersəyi-İmkanda asari-ərbabHstehqaq olub, hər fərdinə miqdarmca xəzaneyi-qeybdən vəzifeyİ-müstəmirrə yetdikcə, ol mümliyi-ərqami-dvvam-xilafətin qələmİ-mişkbarlan miftahi-künuzi-ərzaqi-əshabİ-istehqaq ola. Ve ol naqili-ə'lam istehkami-bünyani-səltənətin rəqəmi-ənbərnisarlarmda hədayiqi-əhdaqi-ərbabi-nəzər bəsarət bula. Şərhi-şəmmeyi-səna və rəfi-şiymeyi-duadan sonra:Ərz edər xakisari-bimiqdar,
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Bəngü-Badə (I hissə)thumbSaqiya! Badə sun ki, fürsətdir,
Qanun ilə söhbətBir gün gecə bir məclisimiz vardı ki, ondan,Çox-çox uzağa qaçmış idi, dərd, qəm, hicran.
Qəsidə 2Mənəm ki, görməmişəm əhli-ruzigarda vəfa,Nəsib olub mənə min dürlü dərd, cövr, cəfa,
Qitə 8Könül, məlalı bu xəlvətnişinliyin xoşdur,O zövqdən ki, görüşdə hər aşinadən olur.
Qitə 18Bu diyar içrə xəlqdən hərgizMənə bir şəfqətü inayət yox.
Qəsidə 20Fələk öz gərdişinə yoxsa peşiman olduKi, bizim arzumuz ilə belə dövran oldu.
Qəzəl 22Od yanaqlı yardan ayrı saldı çün dövran məni,Bir qığılcım tək, yəqin bil, məhv edər hicran məni.
Qəzəl 23Gülüm, hər ləhzə dilindən tutar azar məni,Sancar ol bərgi-gülündən yetişən xar məni.
Qəsidə 23Əhsən, hər bir vaxt zülfünün rayihəsilə zövqüm xoş olur,dimağım təzələnir,
Qəsidə 25Səhər çağı açılarkən qovuşdu leylü nəhar,Üfüq açıldı, seçildi qoyun ilə canavar.
Qəzəl 26Qarət etdi yuxumu, uyquma gəldi gecə yar,O səbəbdən yuxu gəlməz gözümə leylü nəhar.