Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənin feyzi-vücudunla işıqlanmış bütün aləm,Kəmali-qüdrətindəndir ki, torpaqdan durub Adəm.
Qəsidə 4Ey Kərbəla möhnətsərası sakini, səlam!Ey Kərbəla möhtacı və giriftarı, səlam!
Qəsidə 7Üzünün şamının havası canıma od saldı,Gizli yanğımın hekayəsini dillərə saldı.
Qəsidə 8Könlümün üzü yenə Kərbəlaya sarıdır,Xəstənin rəğbəti şəfa ocağınadır.
Qəzəl 9Gizli dərdim necə olmaz bu qədər qəmlə əyan,Bu sükutun özü hali-dilimi etdi bəyan.
Rübai 11Bir yürü, görünsün o rəna qamət,Baxım camalına, ey mahtələt!
Qəsidə 15Xəlqə xaliq qeybdən ne’mət verib qıldıqda şad,Həqqə şükr etmək gərək ta kim ola ne’mət ziyad.
Qitə 15Bir iltifatı mənə olmaz isə şahın əgər,Şikayətim yox, o da lütfdən əlamətdir.
Qəsidə 21Gəldi bayram ki, ola dəf’ qəmü dərdü məlal,Aça şadlıq qapısın ta ki, kilid ilə hilal.
Qitə 21Mənə pis söylədisə bir pis adam, incimədim,Məni, Allaha şükür, yaxşı bu dünya tanıyır.
Qitə 22Sözüm olduqca çoxdur aləmdə,Yaxşısın yox, pisin görür düşmən.
Qitə 25Hifz edib nəfsi, bəlanı, düşməni dəf etməyə,Şah yüz minnət qoşundan dəmbədəm çəksin gərək.
Rübai 29Eşqindən tapmadı bir işim əncam,Öldüm, dodağından almadım da kam.
Qəzəl 30Cəmalın bir günəş tək parladı, nəm qoymadı canda,Daha yaş tökməyə yoxdur təvan bu çeşmi-giryanda.
Rübai 31O gözlər işığı, ayüzlü canan,Onda var başqa bir məlahət hər an.
Rübai 33Əmrinlə bitişib birləşmiş məzac,Xilqətdə bu aləm sənədir möhtac.
Qəsidə 34Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.
Rübai 35Ey könül, darısqal dünyanı burax,Get geniş fəzalı fənayə ancaq.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Qitə 42Nəsəb fəziləti insana özgəsindəndir.Nəsəblə özgəyə, ey süflə, iftixar eləmə.
Qəsidə 45Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.
Qəsidə 46Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.
Rübai 51Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.
Rübai 56Canan istəyirsən keç əziz candan,Can əziz olmaz ki, vəsli-canandan.
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Rübai 64Elminlə yox oldu hər kəsdən bəla,Səndən almış hamı dərdinə dəva.
Rübai 68Qəsri vücudumun sənindir, canan,Orada olsun qoy eşqin hökmüran.
Rübai 80Eşqdir hər iki dünyaya ziynət,Eşq ilə dolanır bütün təbiət.
Qəzəl 81Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil,Şöləyi-rüxsari çünki örtüyündən kəm deyil.
Rübai 81Aşiqin gözləri giryan olmalı,Aşiq avareyi-dövran olmalı.