Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 251Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim,Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Qəzəl 271Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim,Səni yadlar gözündən ol məkan içrə nihan etdim.
Qəzəl 295Zülm şəmşirilə hicranın məni, yar, öldürər,Hey desəm: öldürmə, – baxmaz ol sitəmkar, öldürər.
Qəzəl 298Sərvi-nazım nəzər etməz məni-zarə, nə edim?Kimə dərdimi deyim, kim edə çarə, nə edim?
Qəzəl 307Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm,Bəlkə bətnində Məsihasını bəslər Məryəm.
Qəzəl 313Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.
Qəzəl 314Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür,Göz yaşlarım ol ləli-dürəfşanın üçündür.
Qəzəl 316Pəriüzlü gözəllərin sevgisindən necə bir an uzaq olum,Dünyaya bir iş üçün gəlmişəm, işsiz necə olum?
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 355Ürək odunda yanıb, şəm tək iztirabım var,Alovlu qəlbim ilə dideyi-pürabım var.
Qəzəl 357Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 365Sinə içrə qəlbimi divanə etdi eşqi-yar,Bağlanıbdır payinə can riştəsi zəncirvar.
Qəzəl 369İki bölündü sənin möcüzünlə çərxdə mah,Sözün sübutu üçün olsun əldə iki güvah.
Qəzəl 371Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.
Qəzəl 394Kuyi-yarə meyl edib, ey göz yaşım, axdınsa gər,Çatmadın hərgiz muradə, vermədin heç bir səmər.
Qəzəl 395Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar,Ki, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Qəzəl 407Ey könül, vəsf eylədin dilbərləri bunca, yetər!Gah günəş adlandı şerində gözəl, gahi qəmər.
Bu, Məcnunun qəzal ilə məqalatıdır və eşq babında onunla olan halatıdırGördü ki, bir ovçu dam qurmuş,Daminə qəzallər üz urmuş.
Həft camQəflət yuxusundan o zaman kim oyanıb mən,Söz bayrağı qaldırdım uzaq göylərə yerdən.
Qəzəl 5Kimi nisbət qılım ol sərvi-sənubər qəddə,Ucalardan ucadır qədrdə, həm qiymətdə.
Qəzəl 8Tənimdə getməyə yox kuyi-yarə tabü təvan,Xoşam ki, olmamışam zəfi-tənlə sərgərdan.
Qəzəl 17Saqi, mey ver, söyləyim ol ləli-canandan sənə,Məst olarkən qoy deyim bu sirri-pünhandan sənə.
Qəzəl 20Ol gün ki, görməyir gözümüz öz həbibini,Şövq ilə istəyir ki, görə öz rəqibini.
Rübai 21Kərbəladə yatan hər halda ikən,Torpağa dönsə də düşməz dəyərdən.
Rübai 24Ömrüm nə mənasız, nə hədər keçdi,Sənətdən hələ çox bixəbər keçdi.
Qəsidə 26Bilur qədəhdə səhər lə’l tək mey içsən əgər,Odur piyaleyi-kafur, şərbəti-kövsər.
Rübai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است