Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu hasili qəm olan dərdü qüssə bağındaTəəccüb eyləmə, gər olsa nitq bülbülü lal.
Qitə 40Dedim dünyayə, ey zalım, nədəndir etmisən raqibElə bir zatı ki, qəlbən ona mən müxlisəm sadiq.
Qəsidə 41Nə vaxtadək qoşa zülfün mənə qeydi-cəfa olsun,Nəsibim dərdü möhnət, məskənim dami-bəla olsun?
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Rübai 55Şümşad qamətinə olmuşdur əsir,Kölgən tək gəzərdi, ey bədri-münir!
Rübai 57Açıqdır aləmə ehsan qapın, yar!Qoy mən sənə edim dərdimi izhar.
Rübai 58Fəryad ki, oyunbaz gərdişi-dövranHiylə qapısını açmışdır əlan.
Rübai 77Çox şükür, torpağım tapmışdır şərəf,Iqbal ətəyini tutdum hər tərəf.
Qəzəl 116Könül sənin sevgi ətəyini bərk tutubdur,Elə quş belə yüksəkliyə azraq uçmuş.
Qəzəl 339Qaşların eşq əhlinin sevdasın artırmış hər an,Çün hilalın aşiqə sərməşqi-sevdadır, inan!
Qəzəl 366Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz,Nəyə lazımdı keçir ömrü zəmanım sənsiz.
Padşahi-mülkPadişahi-mülk, dinarü-dirhəm rüşvət verib,Fəthi-kişvər qılmağa eylər mühəyya ləşkəri.
Qitə 1Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Rübai 8Məhəbbət yüküdür bu çəkdiyim bar,Eşqin ələmiylə könül biqərar.
Qəsidə 12Kimin ki, qəlb lövhindən təəllüq nəqşi zayildir,O qəlb ayinəsi dostun xəyaliylə müqabildir.
Rübai 15Gözəlim dil açıb soruşmadı hal,Kamamı vermədi o şirinməqal.
Qəsidə 16Nobahar oldu, cahanın yenə xoş dəmləri var,Bağın al hüsnü gözəl, lalə kimi dilbəri var.
Rübai 16Məhvəş gözəllərdən vəfa gözləmə,Cəfakar olandan səfa gözləmə.
Rübai 17Könül, həvəs varsa başında sənin,Keç candan ki, odur öz yolkəsənin.
Rübai 23Ey xurma ağacı, qələmin məşhur,Hər xəttin Xızıra işıq yoludur.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Rübai 32Sənin nə şərikin, nə varisin var,Hər şey gəlib-gedir, sənsən bərqərar.
Qitə 34Bir ölü gördüm, dağılmışdı bütün əzaları,Məskən etmişdi onun boş kəlləsində marü mur.
Rübai 37Hər gözəl qəlbimə bir fərəh saçar,Gözəllər eyləyər məni bəxtiyar.
Rübai 38Naləmlə etmədi yar mənə imdad,Fəryadla etmədi o, könlümü şad.
Qəsidə 44İstərdim aləmin işini etmək imtahan,Oldum bu məqsəd ilə cahan seyrinə rəvan.
Rübai 52Əzəlin nəqqaşı, böyük sənətkar,Çəkdi göz pərdəmə bir surəti-yar.
Rübai 65Bir gül yarpağı tək camalın xoşdur,O zülf sünbülündə cəlalın xoşdur.