Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hədsiz həmd o Allaha ki, lütfü kərəmiƏql sərmayəsinə malik edib insanı.
Qəsidə 6Gözdə rüxsarın durur, könlümdə mehrin hər qədər,Könlüm olmuş həm əsiri, gözlərim qan-yaş tökər.
Qitə 7Rəyi-safi ey olan ayineyi-aləmnüma,Yox elə bir sirr rəyindən sənin örtsün niqab.
Rübai 9Canımda gizlidir eşqinin qəmi,Odur hər dərdimin əsl məlhəmi.
Qəsidə 10Lütfə bax, gör nə gözəl mənzəreyi-xəzradır?!Yenə sübhün küləyi gör necə ruhəfzadır!
Qəsidə 11Həqiqətdə Allaha yaxın olmağa səbəb olan itaət,Kərbəla çölünün məzlumunun dərgahı torpağını təvaf etməkdir.
Qitə 20Dərdü möhnət torudur dairəsi dünyanın,Arif oldur ki, belə dairədən durdu kənar.
Rübai 20Kim olmaz vəslinə sənin tələbkar?Kim görsə hüsnünü olmaz biqərar?
Qitə 23Bir mələk tək hər xələldən pakü pakizə təmiz,İlk günlərdən yaratdı Tanrı bu növrəsləri.
Rübai 25Yarın rəhmsizcə eyləsə qovğa,Xoş ol, səadətdir yardan hər cəfa.
Qitə 28Hüsni-surətlə kəlami-mənəvi insanlaraHər zaman hər hal ilə olsa, deyildir biəsər.
Qəsidə 30Ey türbəsi ilə Nəcəfin rütbəsini yüksəldən,Sən ən qiymətli incisən, Nəcəfin torpağı onun sədəfi.
Qitə 37Aşiqəm saf ürəkli, tinəti pak,Məni heyran edib bu sirri-cəmal.
Qəzəl 38Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda,Ma bəda qəbləkə ma fiykə minəl-hüsni bəda
Qəsidə 42Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,
Qitə 43Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.
Qitə 44Xahişlə dün dedi mənə bir zati-möhtərəm:Zahidlərin sifətlərini söylə hər nə var.
Rübai 50Əsir bahar yeli, qönçələnir gül,Olur gül şamına pərvanə bülbül.
Qəzəl 55Gər gözümdən almasa könlüm odu hər ləhzə ab,Bu könül yanğısına etmək necə mümkündü tab?
Rübai 57Açıqdır aləmə ehsan qapın, yar!Qoy mən sənə edim dərdimi izhar.
Rübai 77Çox şükür, torpağım tapmışdır şərəf,Iqbal ətəyini tutdum hər tərəf.
Rübai 89Bilirəm, ürəkdə yarın qəmi var,Bilirəm, bu qəmi verir o nigar.
Rübai 92Göz açıb gör necə olmuş dili-zar,Gözümdən gör necə qanlı yaş axar?
Rübai 101Ey xuda, məni sən eylədin icad,Kamal almağa da sən ver istedad.
Qəzəl 206Yandı qəlbim, gözdə qanlı qətrələr vardır hələ,Od sönübsə, şöləmizdə yüz şərar vardır hələ.
Qəzəl 339Qaşların eşq əhlinin sevdasın artırmış hər an,Çün hilalın aşiqə sərməşqi-sevdadır, inan!
Qəzəl 3Ey əqlü fəhminə qalan aciz sualımız,Şərh etməsək də biz, sənə vazehdir halımız.
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Qəsidə 12Kimin ki, qəlb lövhindən təəllüq nəqşi zayildir,O qəlb ayinəsi dostun xəyaliylə müqabildir.