Həkimə Billuri · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən az görməmişəm ağlayanda sən,Başına qaralar bağlayanda sən,
Azadlıq baharıBahar gəlir, nə qədər sevimlidir bu bahar,Azadlıq, bu baharda sənə ümidimiz var!
Danışır anamSən qürbətdə qalalı,Qürbəti sevmişəm mən.
Səndən uzaqlardaSəndən ayrıldığım on gün olsa da,Lakin hər günümü bir il sanmışam.
GəlGəldin, darıxırdım, açıldı könlüm,Yenə də göylərdən ay baxanda gəl,
MəhəbbətBahar gələndə dağlara həyat gələr,Çöllərdə lalə bitər, çəməndə nilufər,
Tapardım səniDünyada ən gözəl anları beləƏbədi saxlamaq olmaz heç zaman.
Səhər, günorta, axşamNə gözəldir səhərin şəfəqləri yananda,Əvəzsizdir kainat təbiət oyananda,
ŞerimÖmür günlərim kimiAğlı, qaralı şerim,
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
DördlüklərDərindir kamalın dəryası dərin,Onun dalğasında kükrəyən xəyal.
Azadlıq yolunun yolçusuyam mənAzadlıq yolunun yolçusuyam mən,Səninçün ağ günlər gəzirəm, Vətən
MənəmMeşələr payızda saralıb-solar,Baharda yarpağı tökülən mənəm.
QarabağımQarabağım,Qara sözün kim yazmışdır taleyinə?
DostlarDostlar, sizdən ayrılandaMən özümdən ayrılıram.
Bir çinar gözləyir məniQuşa sərhəd yoxdur, kaş quş olaydım,Arazı uçaraq keçmiş olaydım.
Mən dəMən də bir şairəm sinəsi dağlı,Ayrılıq nəfəsli, hicran soraqlı.
Mənim anamGetdin bu dünyadan həsrət, nigaran,Getdin ürəyində ayrılıq dağı.
VətənHalını soruram dağlar dalından,Ürəyim alışır bu əhvalından.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
MəktubQafar Kəndliyə*Səfər bir ay olar, beş ay, bir il, bəs
BakıBakı, doğma vətənimsən,Qızılgüllü çəmənimsən.
Başına dolanımBaşına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.
BayatılarGözəlim ana Təbriz,Yaralı sona Təbriz,
Ömür günəşimMəni sevirsənsə özünü qoru,Qoru həyatını bir inci kimi.
Sən yadıma sal45 il, elə bil, göz qırpımındaÖtüb keçdi desəm, olacaq yalan.
Mənə özümdən yaxınŞerimə*Mənə özümdən yaxın,
Dağlar havalı gənclikEy mənim sabahım, mənim bu günüm,Ey mənə canımdan, gözümdən üstün.
QocalıqHər gün səhər o, aynanın qabağında dayanardı,Surətinə, camalına baxıb bir də inanardı: