Almas İldırım · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Orda Orta Zamanın vəhşətindən yadigar,Qaranlıqlar içində qurulmuş bir “Cənnət” var.
Böyük şəhidimizəMünir Kari üçün*Özün bir nur ikən “qanlı ulduzun”
Dağlar səslənirkənEy uzaqdan gələn yolçu, böylə sapqın getmə, dur,Çox yolçular sinəmizdə etdi çapqın, getmə dur…
Əsir AzərbaycanımNerdə məni gül qoynunda doğuran,Xəmirimi göz yaşıyla yoğuran,
Gölcüklə həsbi-halDalğın mavi göz kimi dərd andıran dalğalar,Coşduqca könül coşar, durma, amandır, Gölcük!
Quzğun üçünBir zamanlar vəcdə gəldim coşğun səsindən,Dinlədikcə dərdlərini sarıldım saza.
Lənət şairliyiməDurma, gözəl sevgilim, oxşa məni, sev məni,Çoxdan bəridir ki, mən bir gülüşə möhtacım…
Mənim türkümAşiqəm, cismim əgər buzlu cəhənnəmdə yana,Daşımaz qorxulu dağlar bu tükənməz yasımı…
NeyləyimKeçdi bahar, bitdi güz, o dağları qış aldı,Dost elindən bir xəbər almadım, neyləyim?
Ömrüm xarab oldu heyKim dedi sana ki, çıxıb yoluma,Gənc yaşımda göndərəsən ölümə,
TamaraEşqsiz qalan bir dil kimi göz dikərək ənginə,Gizli-gizli həsrət çəkib ağlarmıan, Tamara?
BakıBir zamanlar adına eşq oxudum ellərə,Şimdi artıq qəlbimin içində inlə, Bakı…
DağlarÖpərkən alnından füsunlu bir yaz,Axıyor döşündən sellər, a dağlar!
Hindistanda fırtınaDerlər uzaq Hindistanın gül sinəsində,Zəncirlənən doğma ellər qan qusar, ağlar.
Qürbət məktublarıOradakı Həmşirəmə*Çoxdan oldu almadım,
"Qızıl kölələr" dünyasınaHürr insanlıq hayqırdı: Qəhr olsun zülm, qorxu, kin.Verdi milyonlar qurban… Bəs yenə bu qorxu nə?
Mənim İncimNə İrandan, nə Hinddən, nə Əfqandan, nə Çindən,Mən bir inci tapmışdım Qafqasların içindən,
Ölməkmi, yaşamaqmı?Bir an susmaq sərin torpaq altında,Qurtulmaq bu ağır, sonsuz zillətdən.
Parisə xitabEy quduz atlasların yaxasında qıvrılan,Alovlu Fransanın damarlarını soran,
ŞərqiÖt, qumrum, öt, sən ki, məndən bəxtiyar,Heç olmazsa, qonacaq bir yuvan var,
Yarımçıq qalmış şeirO zamanlar çocuq idim, təbiətin qoynundaTam asudə yaşar idim, tanımazdım istibdad.
Qalx, sevgilimQalx, sevgilim, qalx da məni yola vur,Gec gəlinsə yurd başına çökəcək…
Mənmi?Sormayın kimlərdənəm, haralıyam, a dostlar,Könüldən fırtınalı, boralıyam, a dostlar,
Muradı keçərkənAxıyor dalğaların hər dərədən,Bu yürüş hökmünü aldın nerədən?
SusunDedi-qodu yayanlara*Yürüyürük, yolumuz tikan, çala, dağ, dərə,
ŞərqdəAnnə, artıq bu gün sən ağlama, gül…Çünki qoynunda oynaşan bülbül
Yaralı olmasaydıKim ovçu niyyətiylə gəzərdi bu dağlarıSinəsində can alan maralı olmasaydı?
Bir gündə ölən ekizlərAnnələrinə*Eldəgəz və Yurdavar üçün*