Almas İldırım · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həsrət qalıb doğma yurdun nazlı müşfiq qucağına,Gözlər yaşlı, boyun bükük, vətənsizmi öləcəyəm?
A dağlarÇiçəkli qoynunda bir bağça tikdim,Suvara-suvara göz yaşı tökdüm,
Arazla dərdləşməOğlum Araz üçün**Gəlin kimi qurulursan,
Qərib quşumaQərib quşum, bu gəlişin nerədən,Uçub gəldin hansı dağdan, dərədən.
Ananın qızınaEy əskidən bəri yasa bürünən,Şərəfli anamın gülüzlü qızı,
QürbətdəMən torpağı atəşlə yoğrulan bir diyarınDoğdum yad çəkmələrlə çeynənən yaxasında.
Mayıs gözəlinəYeni proletar ədəbiyyatımızın pioneri Süleyman Rüstəmzadəyə*Başında ipəkdən bir qızıl örpək,
Sen çağlarParis kommunasına*Mən ömrümdə Parisin görməmişəm üzünü,
QorkiyəSən, daşqın dənizlərin qayalarla çarpışan,Yİldırımlar söndürən dalğasından yarandın.
Dağlara vidaƏzəldən can deyərək bu sevdalı ölkəyə,Hər qadasın aldığım sana əyan, a dağlar.
DurnalarUçursunuz alnı açıq, üzü ağ,Bağrım çatlar sizdən almasam soraq.
Gözəl yurdQafqas… O gözəl yurd, o müəbbəd* vətənimdir,Mən hürr olaraq doğdum o zümrüd yaxasında.
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
Mən də ağlamıramMən ki, hala bir gəncəm, ümidim var, şanım var,Damarlarımda coşan, axan qızıl qanım var.
Müqəddəs ixtilalQaranlıqda gözlərim dikilmiş üfüqlərə,Bir fırtına səsi var, buludlar göydə dal-dal
Nə üçünMən artıq nə yazım yurduma dair,Düşmən zəhər saçır, dostlar gizlənir.
Nə olurduNə olurdu kor olsaydım, görməsəydim əzəldən,Görməsəydim o doğduğum dərələri, dağları,
Allah naminəRoma papasınaEy qəlbi Tanrısının eşqiylə çarpan papas,
Batan günəşSən beynimdə doğan qığılcımdan od aldın,Ey ruhumu, eşqimi yetim buraxan günəş,
Boğulmayan bir səsDağıstandan annəmə məktub*Deyirlər mənə ki, genə hər axşam,
Hindli qızıYenə sordum o gözəl qızcığazı,Yenə hicran onu sarmış dedilər.
İran qızıQırlarda ney səsiylə başlayır axşam,Dalar maviliklərə saralan əngin.
Krımda axşamlarM. Müşfiqə*Enərkən qızıl günəş qoca dağlar ardına,
Mən kiməmBir zamanlar Altaylardan enib yaşıl düzlərə,Asiyanın göbəyində atəş yaxan mənmiyəm?
O gözələXatırlarmısan ki, orda bir zamanSəninlə diləyə erdim, gözəlim...
Yurd həsrətiMən yurdumu andıqca dərindən,Qəlbim qopuyor sanki yerindən,
Bir el aşığının dedikləri(Qubada bir gün)*Günəş süzgün tellərini yığınca dağlar ardı,
DurnacıqBu günlər mənim dərdim başdan aşqındı yenə,Diqqət etsəniz əgər siz çöhrəmin rənginə,
Dönük qardaş1944-cü ildə Ana yurda sığınıb, sonradüşmənlərə təslim edilən və ruslar tərəfindən
Gənclərə ümidim varSən istərsən qəlbimi parçala, qır, çeynə, əz,Mənim yenə bu yolda tükənməz bir canım var!