Məmməd İsmayıl · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sübhün gözü yarındaAçılmağa tələsir.
Quşlar xəbər verməz mənəDaha yazın gəlişiniQuşlar xəbər verməz mənə.
Gələcək...Yollarda yorulan arxada qalarAmma inadından dönməz yoxuşlar.
SəniBir dərdin peşində ölüb gedərdim.Bir dağın döşündə ölüb gedərdim.
Bir də səni sevsəm, sənə sevilsəm...Nə deyim adına mən bu qismətinBir gözəl sevmişdim gənclik ilində,
Başından bağlanan qayıqQayıq sahildə ölü,Dənizlərdə diridi.
Hele mehebbetim düşüb derbederHele mehebbetim düşüb derbederYollara dikilən bir cüt baxışam.
Ömrümdən, günümdən ötən yaşmısanÖmrümdən, günümdən ötən yaşmısanİllərə qoşulub qanad açmısan.
Bəlkə...Qalıb həsrətinmi əli yaxandaİnsanlar içində de niyə təksən?!
Hələ yaşamağa dəyər bir az daMeşə çığırları dönüb bir çaya,Torpaq yağışlardan bəhrələnibdir,
Bir adam yol gedir bizdən gabagda...Hərdən üz çevirib taleyə, baxdaÇıxdığı səfərdən qorxub qaçan var.
Bu qan yerdə qalan deyilIAzadlıq umurdun bu sən, bu meydan,
Kırım tatarları qayıdır geri...Kırım Tatarları qayıdır geri“Ruh-tene-bedene qayıdan kimi.”
Qonun əllərimə yorulanda sizQuşlar, yorulanda qonun çiynimə.Qonun əllərimə yorulanda siz...
Qönçə bələklərdə gül saxlanırdıQönçə bələklərdə gül saxlanırdı,Üstünə şəfəqlər saçılacaqdı.
Tanrı bilərŞirinliyi hardan alırbal nə bilsin
Unutduğun yerdəyəmBahar, hardan gəlirsən?Haqqı bulduğum yerdən.
Unudulmaq növbəsi...Yerdə su, göydə bulud,Tanrının xəyalları,
Allah unutmurPayızda baharın yolunu tutdun,Çiçəklər bitəcək içindən garın.
Eyfel qülləsiEyfel qülləsimi zirvəsi vaxtınBir vaxt ki, bir əsir ondan uzaqsan.
BoğazZəmanənin əndən çəkdiyi az olmadı,Amma boğaz olmadı
İlanQədərin naxışıdıSənin işin dürüsdü.
Uğur gözləyirsən...Uğur gözləyirsən, səbir nəhs gəlir,Sən avand gedirsən, işin tərs gəlir.
Ey göyərçinEy göyərçin nə gəzirsənpəncərəmin önündə?
SınaqTanrının yaddaşından-Dünyanın o başından
Ata şəkliDemiryol vağzalı...Qatar ayağıArada sükuta sepelenen qar.
Mənzil başındaQırxıncı illərin qədəmi ağır...Yerə çınqı düşdü...
Adı batmışBir az payızın sonu,Və...sonra bütün qışı.
Ona nə ad yaraşırO, kimdi,və sairəAtəşi tükənən muğ :
İlahi bir ziddiyət...Yaşadıb ilahi bir ziddiyətiBir boğaz yaranır iki axından.