Eşq

Süd arxı çəkirdi Fərhad Şirinə,O nə süd arxıydı sormadın, gözəl.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu dənizin o başında…

Burda dəniz yaxındadır,Sahili qumdan.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Kəsilməz söhbəti yarın, yoldaşın

Gəzsə də saçımda bəxtin əlləri,Qalsam da əlində külün külfətin.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Qoymayın dünyanı adiləşməyə...

Elə, ürəklər də zirvələr kimiQalsın o əvvəlki parlaqlığında.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Kimi aldadırsan

Aça bilməyirik nə sırsən beləFəhləsən, kəndlisən, nazirsən belə.

Məmməd İsmayıl2 dəq
Bu millət

Hərrac bazarında udur, uduzur,Haçandan canına hopub bu qüsur?

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu adam

Bu adam Allahın bəlası imiş,Şeytanın balası imiş bu adam.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sən kimi seçirsən

Nə oldu: yaxşını pisdən seçmədin?!Nə oldu: qızılı misdən seçmədin?!

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu xalq çəpik çalmaq öyrənir hələ

Gələcək oxucu, düşün bu vaxtı,Qışlada qışlamaz qoşun bu vaxtı.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ağacdələn, döy qapımı

Yolum hərdən-hərdən kəndimizə düşür. Orda anamdan ömürlü, məndən vəfalı evimiz hələ də tək-tənha savaşlardan geri dönməyən atamı gözləyir. Qapısı bağlı yetim,tənha evimiz. Bu dəfə payız çənində gəlmişdim ata yurduna. Həyətə çatar-çatmaz bir səs eşitdim, kimsə qapımızı döyürdü...Ayaq saxladım. Elə bil gəlişimi ayların, illərin şirinli-acılı xatirələri ilə qolboyun olan evimizə kimsə xəbər verirdi. Qapıya bir az da yaxınlaşdım, bir az da... Axı bu şərin şər vaxdı, payız çən-dumanında mənim gəldiyimdən kimsə xəbər tutmamışdı. Evimizdə isə taleyin gəzavü-qədərindən başqa kimsə yaşamırdı. Bəs elə isə kimsəsiz evin qapısını döyən kim idi? Ama bu səslər insan barmaqlarının səsinə bənzəmirdi, nəsə gaibanə bir səs idi. Payız sisi bir az da seyrəlmişdi...Sən demə qayğısız ağacdələn tənha evimizin əski, çürüməkdə olan qapısını dimdikləyirdi. O, kim idi? Bəlkə anamın ruhuydu,bəlkə atamın, bəlkə vaxdın, zamanın, ya bəlkə mənim arzularımın barmaqlarıydı ani gəlişimi yetim evimizə xabər verirdi.Ya bəlkə həqiqətən yem arayan ağacdələn idi, bilmədim. Gözümdə savaşlardan acı yadigar kimi dünya üzünə səpilən evlər canlandı, bir də təkcə ağacdələnlərin döydüyü qapılar...*Yol azıbsan bu payızın çənində

Məmməd İsmayıl3 dəq
Vətən seçilməz

Dostu bu dünyada seçib taparlarDost-düşmən seçilər, Vətən seçilməz.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Savalanda yatan igid

Anası ayrılıq çağında oğluna dedi: ”Orda, Savalan dağının başında yuxuya gedəcəksən, atın da keşiyində durub səni qurtdan, quşdan qoruyacaq. O vaxt oyanacaqsan ki, qılıncın qınından sıyrılıb dəstəyi də sənə tərəf,-deməli qısas vədəsi çatıb”.İğid Savalanda hələ də yatır, on ildən bir oyanıb yenə yatır, atı da yanında gözləyir ki, vaxt-vədə çatsın, iğid oyansın… Bu əfsanənin yaşı neçədir? Bir əsirmi, onbir əsirmi? Bəlkə daha çox. Onu oxuduqca başı bəlalı xalqımızın başına gələcəkləri öncə görməsinə heyrət etməmək olmur. Başına gələcəkləri, bir yerə yox beş yerə parçalanacağını hardan bilirdi ki, mənim əzabkeş xalqım, qisasını alacaq igidini Babadağın, Şahdağın, Dəlidağın başında yox, ikiyə parçalanacaq Azərbaycanın Güneyle Quzey sərhəddində Savalanda yuxuya vermişdi? Yoxsa, gələcək faciələr gözəgörünməz ağacdələnlər kimi uzaq yarınların uzaqlığından bizə xəbərlər gətirir, qapımızı döyür,- oyanın deyir, biz eşitmirik .. Oyandıqmı? Oyanrıqmı?*Orda, Savalanda bir iğid yatır,

Məmməd İsmayıl3 dəq
Bir dəfə

Bir dəfə toprağa tohum səpilir,Bir dəfə saralır, zəmi, bir dəfə.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ömür sirli—soraqlıdır

Gətir xəyalına ilk məhəbbəti,Qapılar bağlanıb, itib açarlar.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bir də keçməyəcək ələ bu anlar

Ömrümüz günlənər, günlər aylanar,Qış yaza qovuşar, yaz da yaylanar,

Məmməd İsmayıl2 dəq
Döyüş—qələbə

Döyüş illərində gəldik dünyaya,Arzuya,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sürgün yeri

Nə zaman bahtımızaAy doğdu, gün yeridi.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sıx məni

Uzun-uzun işləkləriqışa qalan bu qarın.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu gecə

Bu gecəni yata bilsəm,Arzum başa çatarmı?

Məmməd İsmayıl1 dəq
O hansı nurani qocaydı...

O hansı nurani qocaydı görən,Ya elə qeyibdən gələn səs idi,

Məmməd İsmayıl1 dəq
İlk dəfə gördüyüm yuxu

Gecə mübarək üzünüGördüm qəzavü-qədərin.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Türkün sevgisi

Dünyaya iğitlik doğan anadır,Yolu gündoğandan günbatanadır,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sən Türk deyilsən?

Çağırdım, özünə xoş gəlmir adın,Çağırdım, geriyə dönüb baxmadın.

Məmməd İsmayıl2 dəq
İki nəfər

O hansı gün idi yer işə düşdü,Taleyin kərəmi gəldi insafa.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Seni bilmirem

Sen neden bilirsen hansı xeyirdiVaxtsız enmeyinmi,ucalmağınmı,

Məmməd İsmayıl2 dəq
İlk ümid, son məkan

Ayağımın altındaQar yatır xırıp-xırıp.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Müqəddəs kədər

Anam Gülzarın əziz xatirəsinə*Biz dört nəfər idik.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Əbədiyyət yolçusu

Bu qəbristan yolu sənsiz inan ki,Qəmlı duyğularla doludur, ana.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Yaman darıxmışam səninçin,ana

Bəstəkar Oqtay Rəcəbov üçün*Nəfəsin üzümə dəymir nə vaxdır,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ümitdən asılan qılınclar

Ağlımız təzəcə kəsirdi onda,Bir həsrət gəzirdi dərəni, düzü,

Məmməd İsmayıl2 dəq