İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mərhəba, xoş gəldin, ey dildar, xoş gördük səni,Xoşmusan, ey bərgüzidə yar, xoş gördük səni.
Mətləi-hüsnün, ey sənəm, məzhəri-layəzalidirMətləi-hüsnün, ey sənəm, məzhəri-layəzalidir,Cümleyi-kainat onun pərtövünün zülalıdır.
Mehri-rüxün tabına düşdü könül yanədirMehri-rüxün tabına düşdü könül yanədir,Şəm’ə düşən narına yansa gərək, ya nədir?
Surəti-nəqşində hər kim görmədi nəqqaşınıSurətin nəqşində hər kim görmədi nəqqaşını,Vahibi-surət onun gözsüz yaratmış başını.
Susadı könlüm nigarın lə'li-ruhəfzasinəSusadı könlüm nigarın lə’li-ruhəfzasinə,Talibi-şövqəm həbibin surəti-zibasinə.
Şol ləbi şirinə, yarəb, gər şəkər dersəm, nola?Şol ləbi şirinə, yarəb, gər şəkər dersəm, nola?Şol günəş təl’ətli ayə gər qəmər dersəm, nola?
Yarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar,iştə görYarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar, iştə gör!Ürəyim pas oldu qəmdən, gəl içim yar, iştə gör!
Zühur eylədi cümlə əşyada həqZühur eylədi cümlə əşyada həq,Qanı bir bəsirətli, açıqnəzər.
Zülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tabZülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tab,Hüsnün qatında zərrəcə yox nırxi-afitab.
Zülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ayZülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ay,Merac üzün, sidrə boyun, qaşın iki yay.
Bənövşə zülfünü salmış gül üzrə ənbərin sayəBənövşə zülfünü salmış gül üzrə ənbərin sayə,Könül heyranü zar oldu bu reyhani-səmənsayə.
Boyundur sidrəvü tuba, dodağın abi-heyvandırBoyundur sidrəvü tuba, dodağın abi-heyvandır,Anın mahiyyəti-zövqün nə bilsin ol ki, heyvandır.
Dil bazarçısı yalandır, varmazam bazarinəDil bazarçısı yalandır, varmazam bazarinəGerçək olmaz əyri dil, inanmazam iqrarinə.
Dilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkərDilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkər,Sanma ki, eşqin bəlasın mən qulun tənha çəkər.
Düşürmüş ənbərin zülyfün hümayun kölgəsin ayəDüşürmüş ənbərin zülyfün hümayun kölgəsin ayə,Təaləllah, zəhi sünbül, təaləllah, zəhi sayə!
Ey diriğa kim, cahanda yarü həmdəm kəmdürürEy diriğa kim, cahanda yarü həmdəm kəmdürür,Xubların cövründən özgə kim mənə həmdəmdürür?
Fəraqı çəkməyən aşiq vüsalın qədrini bilməzFəraqı çəkməyən aşiq vüsalın qədrini bilməz,Cəmilə olmayan vasil cəmalın qədrini bilməz.
Gəl, ey dilbər, məni gör kim, necə xoş yanaram sənsizGəl, ey dilbər, məni gör kim, necə xoş yanaram sənsiz,Odundan acı hicranın su oldum, axaram sənsiz.
Güli-tərdən gülicək, arizinə ma tökülürGüli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür,Bağa gir, gör ki, necə laleyi-həmra tökülür.
Hüsnünə sübhanəkü kim ki, şəhid olmadıHüsnünə sübhanəhü kim ki, şəhid olmadı,Talevü bəxti anın bil ki, səid olmadı.
Könlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşamKönlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşam,Olmuşam şol maha qurban, yüz dilü can bulmuşam.
Mişkin saçın hər tarəsin iki cahana verməzəmMişkin saçın hər tarəsin iki cahana verməzəm,Lə’lin vüsalın bir nəfəs min dadlu cana verməzəm.
Səba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can etdiSəba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can etdi,Dəmindən gör səba zülfün ki, nə canlar rəvan etdi.
Surətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olurSurətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olur,Bir nəzər görsəm, camalın dərdimə dərman olur.
Şərbətin acı firqətin nuş edərəm şəkər kimiŞərbətin acı firqətin nuş edərəm şəkər kimi,Canımı dutmuşam qəmin qarşısına sipər kimi.
Yandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasanYandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasan?Canımda can sənsən, vəli, istər səni can, qandasan?
Ey əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadırEy əlləzi-yüvəsvis, taətlərin həbadır,Əgri yolun zəlalət, çürük sözün xətadır.
Mişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəmMişkin saçın səvadına mişki-Xəta derəm,Mişki-Xəta nə nəsnədir, anı xəta derəm.
Kəbə üzündür, ey sənəm, üzünədir sücudumuzKəbə üzündür, ey sənəm, üzünədir sücudumuz,Ta ki, görə bu səcdəyi narə yana həsudumuz.
Sərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olurSərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olur,Lə’lin şərabi-kövsərin içən rəvan olur.