Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dəniz dalğalanıb gələrsə feyzə,Sədəfdən dürr alıb çıxardar üzə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 8Ey Mədinə yaşmaqlı, Məkkə niqablı mələk,Günəş nə vaxta qədər kölgədə əyləşəcək?
Xosrov və Şirin, fəsil 11Ürəyin hatifi görüb məni şad,Hümmət eyvanından səsləndi: heyhat!..
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
İqbalnamə, fəsil 19Müğənni, çal yenə qədim havanı,Kömək et, bitirim mən bu dastanı!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 22Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 28Həyatın xoş günləri çatdı vida çağına,Torpaq yelin, su odun atıldı qucağına.
Xosrov və Şirin, fəsil 37Asimantək, yaşıl geymiş o qocaCavan budaqları işə salınca.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 44Dünya qocadır, dardır, ona diqqət elə sən,Qoy səni aldatmasın gənc görünsə də üzdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 49Mən eşitdim ki, Mərvin kənarında bir cavan,Sərv kimi uca boylu şahzadə varmış, qanan.
Xosrov və Şirin, fəsil 51Göyün yaxasından çıxanda qəmərHilali örtüyə büründü yerlər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 54Bir gün meydana çıxıb bir neçə qəlb pul kəsən,Bir qəlib qayırdılar özlərinə bənzəyən.
Xosrov və Şirin, fəsil 56Şah dinlədi bir-bir hər danışanı,Əmr etdi: "Gətirin o dağ çapanı!"
Xosrov və Şirin, fəsil 72Xosrov yenə dedi: "İnsaf elə bir,Böylə danışmaqla günümüz keçir.
Xosrov və Şirin, fəsil 3Göyün səyyahları, bilirsən neçinDaim dolanırlar başına yerin?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 6Yeddi ulduzla, doqquz məsnədin zər şəmsəsi,Peyğəmbərlərin sonu, üzüyü, şə’şəəsi,
Leyli və Məcnun, fəsil 7Səhərin qırmızı gövhəri erkənZülmətdən bir işıq zahir edərkən,
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 23Nuşirəvan qoşunla çıxmışdı bir gün ova,Düşdü öz dəstəsindən uzaq, at qova-qova.
İqbalnamə, fəsil 24Alim Fərfuryus da təzim eylədi.Torpağı öpərək belə söylədi:
İqbalnamə, fəsil 25Hürmüz də əl atdı qıfıla sarı,Zənciri çeynədi əqlin açarı.
İqbalnamə, fəsil 26Əflatun, o ustad, qəlbini açdı,Dəniztək gövhərlər, dürrlər saçdı:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Xosrov və Şirin, fəsil 32Elə ki, allahın əmriylə bir günHürmüzün şahlığı puç oldu bütün,
Xosrov və Şirin, fəsil 34Zəfərin açarı aydın, aşkardır,Dəmir iradə bir qızıl açardır.
Leyli və Məcnun, fəsil 39Çərxin şəhsüvarı atlandı birdən,Meydanı zəbt etdi həriflərindən.
Leyli və Məcnun, fəsil 46Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
İqbalnamə, fəsil 47Müğənni, çal rudu, gəl, dadıma çat,Məni bu amansız yuxudan oyat!
İqbalnamə, fəsil 49Müğənni, o "Ramiş" havasını çal,Şadlıq məqamıdır, qurtardı məlal!