Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir gün nəşəliydim, aləm şad kimi,Dəmlər içindəydim Keyqubad kimi.
İqbalnamə, fəsil 9Ey müğənni, çal bir könül nəğməsi,Titrətsin göyləri ərğənun səsi.
Yeddi gözəl, fəsil 10Bəhramın hünəri saçınca şəfəqDöndü bir bəzəkli bağa Xəvərnəq.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 20Bu aşiqlik meydana salmamışkən vəlvələ,Yoxluqda varlıq səsi eşidilmirdi hələ.
Şərəfnamə, fəsil 23“İnsanı biliklə daim ucaldan,Ən adil, ən böyük Tanrı adından.
Şərəfnamə, fəsil 31O yaqut qədəhi, saqi, birbaşaMənə ver, ayağım toxunmuş daşa.
Leyli və Məcnun, fəsil 41"Canan, hardayıq biz, de hardasan sən?Biz ki, səninkiyik, sən kiminkisən?
Yeddi gözəl, fəsil 4Şahlıq dərgahından gizli işarəDəyincə gözümə, mən birdən-birə
Leyli və Məcnun, fəsil 10Ölən qohumlarımdan xatirələrSaqi, harda qaldın? Mən meypərəstəm!
Leyli və Məcnun, fəsil 13Məcnunun eşqi haqqındaYuxusuz gözlərin taxtına sultan,
Leyli və Məcnun, fəsil 19Murad dastanının ilk səhifəsi,Gözəllik mülkünün baş sərkərdəsi,
Yeddi gözəl, fəsil 20Bəhram şah bir səhər çıxdı şikara,Üz qoydu çöllərə, uca dağlara.
Şərəfnamə, fəsil 34Dur, saqi, şərabdan bir qədəh gətir!O qızıl çiçəkdən bir fərəh gətir!
Xosrov və Şirin, fəsil 43Keyf etdikdən sonra şah bir neçə gün,Dedi: "Qoşun verin mənə, köməkçün."
Leyli və Məcnun, fəsil 3Ellik məclisinə verəndə ehsan,Şəhərdə badəsiz qalmasın insan.
Yeddi gözəl, fəsil 6Sözdür həm təzə şey, həm də köhnə şey,Sözdən bəhs edilir zaman-zaman hey.
Şərəfnamə, fəsil 10Saqi, gəl ruhumu şənlədən mey ver!Xumarı atmağa səhərkən hey ver!
Leyli və Məcnun, fəsil 30Atasının Məcnunun görüşünə getməsiFars nəslindən olan şirin dil dehqan
Xosrov və Şirin, fəsil 77Şirin açdı yenə gül dodağını,Göstərdi bəhrəli xurma bağını.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 5Bir gecə yarısında yarım günün ağasıCanını məş’əl edib qurdu işıq dünyası.
İqbalnamə, fəsil 12Müğənni, gəl, qədim dövrü yada sal,Müğlartək müğani xoş bir hava çal!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 14O başı pozuq sözlər, o qafiyəsiz sözlər,Sərrafların yanında qiymət almışsa əgər
Leyli və Məcnun, fəsil 17Ata eşitdikcə onun səsini,Alıb yerə vurdu əmmaməsini.
Yeddi gözəl, fəsil 23Günlərin birində mübarək baxtıSayəsində Bəhram bəzədi taxtı.
Leyli və Məcnun, fəsil 24Bu söz gövhərini tapıb kəşf edənDastan qapısını açır sinədən:
Xosrov və Şirin, fəsil 29Bir gecə, novruzdan daha şən gecə.Bayram gündüzütək xoş, rövşən gecə,
Yeddi gözəl, fəsil 38Tam əks-əyarlı nəqdi GəncədənRumi çeşnisiylə parladınca mən,
Xosrov və Şirin, fəsil 73O ipək geymiş ay başladı sözə,Şəkər xəznəsini çıxardı üzə.
Yeddi gözəl, fəsil 7Kim ki, ibrət dərsi alıb dünyadanSözün lövhəsini öyrənən zaman
Yeddi gözəl, fəsil 9Dolanıb ətrafı hey qarış-qarış,Mənzərlə atası etdi axtarış.