Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
İqbalnamə, fəsil 15Müğənni, ucalsın o incə səsin,Qızdırsın qoy bizi odlu nəfəsin.
İqbalnamə, fəsil 17Müğənni, o könül açan saz iləMənim də könlümü bir aç, saz elə!
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
İqbalnamə, fəsil 29Müğənni, çal rudu, çal səhər erkən,Mərdlik nəğməsini gətir yada sən!
İqbalnamə, fəsil 31Oyanıb qalxanda günəş yuxudanMüşkə kufur səpdi sanki asiman.
Yeddi gözəl, fəsil 37Dürlər peyvənd edən ləlin bağına,Gövhərlər düzəndə yer qulağına,
İqbalnamə, fəsil 37Müğənni, şövqlə ucalt səsini,Aç yenə gövhərlər xəzinəsini!
Xosrov və Şirin, fəsil 54Fərhad ki, Şirinə ürək bağladı.Könlünü məhəbbət odu dağladı.
Xosrov və Şirin, fəsil 57Xosrov əvvəl sordu: "Hardansan, cavan?"Fərhad cavab verdi: "Dost diyarından."
Xosrov və Şirin, fəsil 79Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Yeddi gözəl, fəsil 3Onun sığışmadı cahana tacı,Taxtını ərş üstə qurdu meracı.
Leyli və Məcnun, fəsil 8Məni inkar edənlərdən şikayətCoşmaq zamanıdır, coş, ey könül, sən,
İqbalnamə, fəsil 8Yunanlı filosof, zəkada nadir,Çıxartdı mədəndən belə cəvahir:
İqbalnamə, fəsil 11Müğənni, yubanma, götür rudu sən,Dumanlar çulğayıb beynimi qəmdən.
İqbalnamə, fəsil 13Müğənni, öt yenə, o lətif səsinBülbülün səsini batil eyləsin.
Yeddi gözəl, fəsil 21Taxtından enərək bir gözəl sabahMindi öz atına ovlaq deyib şah.
Yeddi gözəl, fəsil 22Bəhramın şöhrəti düşdü dünyaya,Balıqdan başlayıb yetişdi aya.
Xosrov və Şirin, fəsil 24Elə ki, bir səhər Çin xəznədarıZər qıfılla örtdü göy qapıları,
Xosrov və Şirin, fəsil 25Qoca söz ustadı, həmin parsixanBelə xəbər verdi fars şahlarından:
Yeddi gözəl, fəsil 34Arabir də gedib ova oldu şad,Edildi qüssədən bu yolda azad.
Xosrov və Şirin, fəsil 67Qızıl bayrağını açanda aləm,Dağılmış qoşuntək qaçıb getdi qəm.
İqbalnamə, fəsil 4Dolanıb döndükcə qoca ruzigar,Özünə bir yeni müəllim arar.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 16Tərbiyə verənimsə ədəb nurini saçdı,Mənə doqquz fələkin düyünlərini açdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 23Əfsunçu xəlvətdən çıxdı qəflətən,Atəşpərəst kimi parladı birdən.
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
Leyli və Məcnun, fəsil 42Bağdadlı Səlamın Məcnunun görüşünə getməsiDeyir söz ustası, onu dinlə sən:
İqbalnamə, fəsil 50Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 71Tovuza bənzəyən o afəti-canŞəkər tüngün açdı ləl sandığından.