Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən dünyanı bağlayan bu dairədə ancaq,Nöqtə düyünü kimi axırda oldum dustaq.
İqbalnamə, fəsil 24Alim Fərfuryus da təzim eylədi.Torpağı öpərək belə söylədi:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 36Ey vüsal gecəsinin ən möhtəşəm heykəli,Ey səhər bayrağından daha yüngül, kölgəli!
İqbalnamə, fəsil 47Müğənni, çal rudu, gəl, dadıma çat,Məni bu amansız yuxudan oyat!
İqbalnamə, fəsil 49Müğənni, o "Ramiş" havasını çal,Şadlıq məqamıdır, qurtardı məlal!
Xosrov və Şirin, fəsil 55Sarayın əhlindən, mərhəm bir nəfərŞaha əhvalatı tez verdi xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 59Şirin əyləşmişdi bir gün qəlbi şad,Dostlar arasında qüssədən azad.
Xosrov və Şirin, fəsil 101Xosrov dedi: "Mənə çərx gərdişindən,Bu yerdən, havadan bir az danış sən."
Xosrov və Şirin, fəsil 106Üçüncü söylədi: fərz et bir çobanBaxdığı sürüyə qurd vura ziyan.
Xosrov və Şirin, fəsil 4Xudaya! Gilimiz mayələnirkənBir vəsiqə yazdın o gün bizə sən.
Xosrov və Şirin, fəsil 5Böyük Məhəmmədə yüz min afərin!Xilqət torpağıdır, buna ol əmin.
Leyli və Məcnun, fəsil 6Sən, ey can aləmi, ey aləmə can!Ey insan qəlbini güldürən insan!
Xosrov və Şirin, fəsil 9Allah köməyilə tapşırılan taxtŞərəflidir, onu alan da xoşbəxt!
İqbalnamə, fəsil 25Hürmüz də əl atdı qıfıla sarı,Zənciri çeynədi əqlin açarı.
Leyli və Məcnun, fəsil 26Açdı gözlərini yuxudan səhər,Sarı köynək geydi o mavi göylər.
İqbalnamə, fəsil 26Əflatun, o ustad, qəlbini açdı,Dəniztək gövhərlər, dürrlər saçdı:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 30Bu pərdənin dalında mahir bir oyunçu var,Əgər yoxsa, bəs hardan çıxdı bu oyuncaqlar!
İqbalnamə, fəsil 40Müğənni, bu gecə çəngini saz et,Məni bu dar yolda qəmdən xilas et!
İqbalnamə, fəsil 41Müğənni, qəlb açan o sazın iləBu odlu dərdimə bir əlac eylə!
Xosrov və Şirin, fəsil 42Ürəyi Şirindən incik gedirdi,Küsüb Rum elinə səfər edirdi.
İqbalnamə, fəsil 48Müğənni, çal görək bir "Ramişi-can",Açılsın ürəyim o xoş havadan!
Xosrov və Şirin, fəsil 49Dördüncü gün yenə məclis düzəldi,Xoş nəğmə səsləri birdən yüksəldi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 50Ey bir nəsim əsincə bayrağını ucaldan,Ey bir toz qarşısında öz bayrağını atan!
Xosrov və Şirin, fəsil 81Bitdi Nikisanın cənglə nəğməsi,Barbədin setarı qaldırdı səsi.
Xosrov və Şirin, fəsil 83Nikisa dayandı, susdu avazı,O yandan səsləndi Barbədin sazı.
Xosrov və Şirin, fəsil 85Nikisanın sözü sona yetirkən,Barbədin setarı səsləndi birdən.
Xosrov və Şirin, fəsil 89Firuzə göylərə işıq saçıldı,Sübhün gəlininin bəxti açıldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 92Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.
Xosrov və Şirin, fəsil 110Ey könül, nur saçan bir şam yandır sən,Oda vurğun olma, şam ki deyilsən.
Xosrov və Şirin, fəsil 1Kömək qapısını aç, ey yaradan!Göstər Nizamiyə düz yolu hər an!