Qasım Qasımzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zaman qalı,*Ün gedər, zaman qalı,*
Xeyirxahın intiqamıXeyirxahın intiqamı yamanmış –Əlinə “girəvə” düşəndə gördüm.
Yaxşı adamDarıxırdım, yol yoldaşımKöməyimə çatdı mənim.
Ürəkdə çapıqXata çıxdı əlimdən,Saymazyana daş atdım.
HəsrətliyəmBir ağır yük daşıyıram,Möhnətliyəm, möhnətliyəm.
BurdadırQarabağ! Durnalı – ceyranlı çöllər,Qarabağ! Bülbüllü – qumrulu dillər,
NişanlıQonşuda bir qız var çalıb-çağıran,O, təzə bir mahnı oxuyan zaman
AzərbaycanBabalardan qalma sözdür –əziz, mehriban
Sehrli torpaqBu torpağa zinət vermiş, sığal çəkmiş təbiət,Onu mənə ana edən deyil təkcə bu hikmət...
Bənövşə yarpağıZəng çalıb aramsız telefon dinir –Uzaqda yad edib məni kim isə,
Ustadın kimdirAşıq Ədalətə*Məclis böyük, təntənəli,
Bir şəlalə var idiOğlum Xansuvara*Bir şəlalə var idi
İki lövhəYolun alt tərəfi pambıq tarlası,Yolun üst tərəfi gömgöy zəmidir.
ElqovanPayız gircək yal-yamacıBəzər qırov, sırsıra,
DinmədikcəKobud torba üzərində rəsm edilib: Yesenin,Damağında qəlyanı...
Gülməşəkər“Sən məni bu qədər mehriban, həlim,*Bu qədər səmimi bilmə, əzizim...*
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
LaləBir çiçəyəm döşləri,Dolayları bəzərəm.
TorağayBir kəkilli quşam mən,Xoşlanar şən nəğməmdən
MəlahətYaman xəstə düşübdürMəlahətin nənəsi.
Son baxışlarDeyirlər bir insan ölcəkKainatın üzü dönür.
Dalğa kimiMəsud Əlioğluna*Qəm-qüssəyə qərq eləyib dostu, həmdəmi
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
SevilŞair idin – baxışların zillənərdi uzaqlara,Arzuların muncuq kimi düzülərdi varaqlara.
Ağ saçlarımBir gözəl üzümə dedi: qocasan...Gözümdən, könlümdən uzaqlaşdı yaz.
AnamgildədirŞirinli-acılı ömür keçmişəm,Yaxşını, yamanı görüb seçmişəm,
Üç oğlum var idi... çox gördü taleÜç oğlum var idi... çox gördü tale,Cəllad baltasını çaldı belimdən –
Tez evləndirəkDüz deyiblər, bilmir bəzi cavanlarAta olanacan ata qədrini;
Ayrılıq(Mənsiz – Sənsiz)*– Dünya! Sürməmişkən hələ səfanı