Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gərək biz bacaraq qurban verməyi,Bacaraq od tutub alışmağı da.
At haqqında iki əfsanə1. Kəhər at və səadətAla-toran örüşlərə çıxıb birinci
Qocalar payızda taxıl əkərdiQocalar şum üçün qayğı çəkərdi –Hələ əllərindən düşməmiş oraq.
Atamın əlləriAtamın əlini canlı heykəltəkÖmür körpüsündən keçirmək ola.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Yurdumun ən gözəl nəğməsiYurdumun ən gözəl nəğməsi – öndə,Hələ yazılmamış, oxunmamışdır.
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.
Anamın məktubuAnamın savadı köhnə əlifba,Anamın əsəri – mənə məktublar!..
Bu yurd mənə tanış gəlirDirəkdəki yəhərliyə,axşamıyla, səhəriylə,
Ölümsüz zəhmətDünyanın ən kasıb bir evindənəm,Yoxsulluq, varlılıq sındırmaz məni.
Günəşin köməkçisiBakıDünyaların sirrini
Bir abidə üstündəHüseyn Cavid bayramına*Bir abidə üstündə toy-bayram idi dünən,
Yaşamaq inadıBu gecə öz qəbrim girib yuxuma –Sonuncu limana yan almış gəmi.
Yarpaq yağışıYarpaq yağışınatutdum könlümü,
İstisuyun səhəriSübhün dumanını bir şüa kəsir.Qara sərinində alatoranın
Dağlardan dağlara danışın...Dağlardan dağlara danışın ancaq,Düzənlik nə bilir dağ deyilən nə...
Gündüzüm gözləyirO körpə əlləri mənim gör nəyim, –İstidə yelpiyim, qışda köynəyim...
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Bu çəməndə bir çiçək varBu çəməndə bir çiçək var,Hara baxsam görəsiyəm.
Min illərin həsrətiƏlin toxunan kimiRuhumdan baş qaldırır
Üzü sənə yaşayıramÇaylar üzü dənizə boy atır,Çiçəklər üzü günəşə.
Dünya gözümdən düşübVaxtsız gəlib payızım,Köksümdə solub ürək.
Öləndə bayrağa bükülmürəmsə...“Ağzından qan iyi gəlir”*Xalq deyimi*
Şairlərə borcumuzBəxtiyar Vahabzadəyə*Arazın tikanlı məftillərdən
Yazılmamış şeirlərimNeçə yazılmamış şeirlərimiAtdım meydanların izdihamına,
Ölən qorxumuzSumqayıt yeniyetmələrinə*Şükür!
Qorxum qalmadıBu torpağa çoxdan bərişəhid məzarları əkilməyib