Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Xoşbəxt olmaqYolu çətin imiş xoşbəxt olmağın,Doğruluq, duruluq bəs eləmirmiş.
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Salam, Gəncə qapısıKutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırında*qədim Gəncə qapısını gördüm...*
Evə qayıdaramEvə qayıdaram qaş qaralanda,Dağlardan ahəstə yelə əsən zaman.
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Məktəb yollarıGüllərə, kollara dolaşan izimÇəkərdi dalınca düşüncələri.
Biçin nəğməsiBiçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Birinci – sonuncuAtam ucaboylu bir cavan idi,Bu saçıqırovlu yaşımdan cavan.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Bir şam yandırarsanEy bayram axşamı yalqız qalan kəs,Bir şam yandırarsan adıma mənim.
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
GəlsəydiMəni sevən kəsi sevə bilmədim,Sirli arzuların uçdum əlində.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
TərcüməçiməMəni bir ocağa, kəndə, rayona,Bir dağ arasına,
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Qara durnaYumurtadan çıxan kimi bir-birinin üstünə*cuman qara durnanın nəsli kəsilmək üzrədir*
Şair heykəlləriBakı meydanlarındaHeykəl-şairlərin
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Özünü öymürBulaq nəğmə deyir,sözünü öymür.
Bir bəstəkaraAsan söz üstündə – təzə əsərin,Asan söz üstündə – mahnılar asan!
Anamın duasıOrda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
QaragiləQəmli "Qaragilə" mahnısı vardı,Sözü ilmə-ilmə, vurğusu dən-dən.
Yolun yarısındanYolun yarısından qayıtdıq geri,Qayıtdıq günahın astanasından.
Gərək deyilsənO xoş pıçıltılar yoxmuş dünyada,Əlin yox, küləkmiş saçımda gəzən.
Bir abidə üstündəHüseyn Cavid bayramına*Bir abidə üstündə toy-bayram idi dünən,
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,