Sabir Rüstəmxanlı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dünya gəzdim, yüz-yüz şəhər dolandım,Bir tüstülü rxağından doymadım.
Bakıya zəng vurdumKüskün danışırsan mənimlə yenə,Sevgim xırdalanıb küsüyə gəlməz.
Axır ki, həsrətin soyuyub oduAxır ki, həsrətin soyuyub odu,Ayrılmaq istəyi görüşməkdən çox.
Ayır biziYurdun sərvətini talayan alçaq!Onsuz da erməni talayır bizi.
Dağlara qovuşuramSanki yol da doğmalaşırBoz gədiyi aşan kimi.
Şairlik dəbdən düşübŞairlik dəbdən düşüb...Bir yerə sığışmaz,
Niyə qorxurBaşlayandan doğru deyib, doğru yazıbsaBu söz, yazı sınağından dil niyə qorxur?
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Anaya məktubƏziz ana, nə zaman ki,Mənim işim tərs gələrdi –
Şairlik nəyimə gərəkdir mənim?Şairlik nəyimə gərəkdir mənim? –Şerdə təsəlli aramaq üçün!
Səttar Bəhlulzadə küçəsi haqqında şəhər sovetinə açıq məktubGeniş, rahat, işıqlıfilankəs küçəsindən
Ruhumuz sərhədsiz olduğu üçünBu vətən deyilən dünyam sirlidi,Bir paytaxtı sevinc, bir paytaxtı qəm.
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Ölümsüz zəhmətDünyanın ən kasıb bir evindənəm,Yoxsulluq, varlılıq sındırmaz məni.
Günəşin köməkçisiBakıDünyaların sirrini
Bir gün dodağımda qırıldı sözümBir gün dodağımda qırıldı sözüm,Qaldım bir kəlmənin əlində əsir.
Nazim Hikmət yoluƏgər insan öləndə ömür başa çatırsa,dayanırsa hərəkət
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Min illərin həsrətiƏlin toxunan kimiRuhumdan baş qaldırır
Üzü sənə yaşayıramÇaylar üzü dənizə boy atır,Çiçəklər üzü günəşə.
Yenə də tək qoyub gedirəm səniYenə də tək qoyub gedirəm səni,Soyuq divarların arxasında tək...
Şairlərə borcumuzBəxtiyar Vahabzadəyə*Arazın tikanlı məftillərdən
Ölən qorxumuzSumqayıt yeniyetmələrinə*Şükür!
Ölümün görüşünə gedən qızElə dünən ömrününbahar çağıydı.
Siz nə umursunuz bu gedişatdanBizi qananlardan bizi danan çox,Xırda oyunlarda xırdalanan çox,
Bir gün mən də gedəcəyəmƏbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Bir çibin vızıltısıGör kimdi dınqıldadanbağladığım bu tarı,
Yoluma düzülüb, qarşıma gələnYoluma düzülüb, qarşıma gələnYüz-yüz qayğıdan qabaq,
Zaman məndən keçirZaman məndən keçir, keçir durulur,Ürəyim əbədi sevgi süzgəci,
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.